خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر عشق و ارادت خود را به ساقی (معشوق یا راهنمای روحانی) بیان میکند و جایگاه والای او را با تشبیه به خورشید و ذره توصیف میکند.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و شعری است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۶ - ای ساقی جان که جای فدای تو بود
ای ساقی جان که جای فدای تو بود
خوش وقت کسی که خاک پای تو بود ۱
آنجا که تویی هزار خورشید فلک
سرگشته چو ذره در هوای تو بود ۲
خوش وقت کسی که خاک پای تو بود ۱
آنجا که تویی هزار خورشید فلک
سرگشته چو ذره در هوای تو بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۵ - هر کس که به دقن بدندان نگزید
گوهر بعدی:شماره ۲۲۷ - گر دل ز غبار غم درون پاک کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.