ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق
کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۷۵ - صید شیران می‌کند آهوی روبه باز او
صید شیران می‌کند آهوی روبه باز او
فرخی سیستانی : قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۲ - و او راست
همه نعیم سمر قند سر بسر دیدم
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۵۰- ابوعلی الحسن بن علی الجوزجانی، رضی اللّه عنه
و منهم: پیر زمانه، و اندر زمانهٔ خود یگانه، ابوعلی الحسن بن علی الجوزجانی، رضی اللّه عنه
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۷۳ - این نفس بداندیش بفرمان شدنی نیست
این نفس بداندیش بفرمان شدنی نیست
دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - چگونه بلائی که پیوند تو
چگونه بلائی که پیوند تو
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۷ - ای کرده به درگه تو جبریل نزول
ای کرده به درگه تو جبریل نزول
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۹۱ - چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بیا ساقی بگردان ساتگین را
بیا ساقی بگردان ساتگین را
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۱۰ - یا مسرع الشمال اذا تحصل الوصول
یا مسرع الشمال اذا تحصل الوصول
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۵۹ - غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند
غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند
سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۸۵ - چشم من گوش خیالت دارد، اما خواب نیست
چشم من گوش خیالت دارد، اما خواب نیست
امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۶۸ - سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۰۶ - هرگز ز دور چرخ وفایی نیافتم
هرگز ز دور چرخ وفایی نیافتم
ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۸ - دور از رخت ای سروقد شکرلب
دور از رخت ای سروقد شکرلب
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۴۷ - از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۴۷ - جویای تو با کعبه گل کار ندارد
جویای تو با کعبه گل کار ندارد
رهی معیری : رباعیها
آرزو
کاش امشبم آن شمع طرب می‌آمد
جامی : دفتر سوم
بخش ۴۷ - اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند
حبذا شاعران مدحت سنج