غزل ۱۸ - یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما
در دل دوزخ بهشت جاودان داریم ما ۱

در چنین راهی که مردان توشه از دل کرده‌اند
ساده لوحی بین که فکر آب و نان داریم ما ۲

منزل ما همرکاب ماست هر جا می‌رویم
در سفرها طالع ریگ روان داریم ما ۳

چیست خاک تیره تا باشد تماشاگاه ما؟
سیرها در خویشتن چون آسمان داریم ما ۴

قسمت ما چون کمان از صید خود خمیازه‌ای است
هر چه داریم از برای دیگران داریم ما ۵

همت پیران دلیل ماست هر جا می‌رویم
قوت پرواز چون تیر از کمان داریم ما ۶

گر چه غیر از سایه ما را نیست دیگر میوه‌ای
منت روی زمین بر باغبان داریم ما ۷

گر چه صائب دست ما خالی است از نقد جهان
چون جرس آوازه‌ای در کاروان داریم ما ۸