در این متن، شاعر از دوگانگی بین دیدن و توبه کردن از معشوق سخن میگوید. وقتی از معشوق شکایت میکند که چشمش را از دست داده، معشوق پاسخ میدهد که باید چشمها را حفظ کرد. این گفتوگو نشاندهندهی کشمکش بین عشق و پشیمانی است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۶۱ - هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت
هم توبه از آن روی گنه باید داشت ۱
گفتم: «جانا چشم من از دست بشد»
گفتا: «چه کنم چشم نگه باید داشت» ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.