خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دوگانگی بین دیدن و توبه کردن از معشوق سخن می‌گوید. وقتی از معشوق شکایت می‌کند که چشمش را از دست داده، معشوق پاسخ می‌دهد که باید چشم‌ها را حفظ کرد. این گفت‌وگو نشان‌دهنده‌ی کشمکش بین عشق و پشیمانی است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۶۱ - هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت
هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت
هم توبه از آن روی گنه باید داشت ۱
گفتم: «جانا چشم من از دست بشد»
گفتا: «چه کنم چشم نگه باید داشت» ۲
هم توبه از آن روی گنه باید داشت ۱
گفتم: «جانا چشم من از دست بشد»
گفتا: «چه کنم چشم نگه باید داشت» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - چه عشوه و دم بود که دلدارنداد
بعدی:باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
