بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۵۰ - بحالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم
بحالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم
سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۲ - مرا مشکل گشا تا دل نباشد
مرا مشکل گشا تا دل نباشد
نجم‌الدین رازی : باب سیم
فصل نهم
قال الله تعالی: «قال له موسی هل اتبعک علی ان تعلمنی مما علمت رشدا» و قال انبی صلی‌الله علیه‌و سلم: «الشیخ فی قومه کالنبی فی امته».
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۹۴ - تا ببیند روی خود در آینه
تا ببیند روی خود در آینه
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶٢٣ - گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب
گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۵۹ - الاله کوهسارانم تویی یار
الاله کوهسارانم تویی یار
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۲۸۰ - سر ما در قدم دار فنا افتاده‌ست
سر ما در قدم دار فنا افتاده‌ست
جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۶۰ - نگارم عنبر از مه مینماید
نگارم عنبر از مه مینماید
نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲ - لوحش الله صنما اینچه دهانست و لبست
لوحش الله صنما اینچه دهانست و لبست
جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۶ - ای ز دوری رخت جامه صبرم شده چاک
ای ز دوری رخت جامه صبرم شده چاک
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱۷ - گفتم چشمم ز بس کزو خون آید
گفتم چشمم ز بس کزو خون آید
ظهیری سمرقندی : سندبادنامه
بخش ۴۶ - داستان کودک دوساله
شاهزاده گفت: در روزگار ماضی، مردی لشکری بر زنی شهری عاشق بود و در مودت و محبت او بیان و برهان می نمود. روزی معشوق نزد او پیغام فرستاد:
عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۱۶۸
هرچند عاشق معشوق را یگانه تر بود معشوق از عاشق بیگانه تر بود و هرچند عشق بکمال تر آن بیگانگی بیشتر و این یگانگی بیشتر:
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۵۱ - با جوانی چند در عین وفا می‌بینمش
با جوانی چند در عین وفا می‌بینمش
ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شماره ۴۹ - دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار من
دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار من
ابوالحسن فراهانی : مفردات
شماره ۱۸ - در گلستان گر گلی بودی به رنگ یار من
در گلستان گر گلی بودی به رنگ یار من
فلکی شروانی : قطعات
شماره ۶ - ما راست جهات سته یک کام
ما راست جهات سته یک کام
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۴ - شور ستمت چند کند دور ز خویشم
شور ستمت چند کند دور ز خویشم
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۶۱ - آن ماه برای کس نمی‌آید
آن ماه برای کس نمی‌آید
عبید زاکانی : غزلیات
غزل ۵۶ - علی‌الصباح که نرگس پیاله بردارد
علی‌الصباح که نرگس پیاله بردارد