ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۳۹ - ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی
و ازین طایفه بود ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی از اقران جُنَیْد بود. ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۵۳ - هوالعید یسقی بکاس المدام
هوالعید یسقی بکاس المدام امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۷ - ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندش
ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندش صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۱۴ - عبدالمهیمن
بود عبدالمهیمن آنکه مشهود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۷۸ - ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش
ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش امام خمینی : رباعیات
مهجور
گر اهل نه ای زِ اهلِ حق خرده مگیر ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢١۶ - اهل دنیا سه فرقه بیش نیند
اهل دنیا سه فرقه بیش نیند رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزج
پاره ۵
نیارم بر کسی این راز بگشود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۶۶ - بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد
بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۲ - گر کام دل از زمانه تصویر کنی
گر کام دل از زمانه تصویر کنی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۲ - به یکی از رقبای سیاسی
آقای جلیل بیجلالی و فری قائم مقام فراهانی : رسالهها
رساله عروضیه
ابتدای هر سخن و افتتاح هر کلام بنام پروردگاری شایسته و سزاست که بیت موزون فلک را بی وتد و سبب برافراشت و سقف مرفوع سما را بی عروض و ضرب بپا داشت. بحور بروج را بلالی نجوم موشح کرد و دوایر چرخ دوار را بی حاجت خط پرگار پدید آورد و شطرین لیل و نهار را در فصلین خزان و بهار موازی و موازن سازد و در سایر اوقات چنان ناقص و مضاعف و معلول و مزاحف آرد که گاه مقطوف ومخرومند و گاه مذیل و مجزوم. ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۳۱ - ندهد سود
هر که را دختری ست در خانه جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۸۴ - بس فیض که از چلیم اندوخته ام
بس فیض که از چلیم اندوخته ام صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۷۶ - نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را
نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸۷ - آنجا همه شیر و انگبین است
آنجا همه شیر و انگبین است عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۰ - من ماندهام و لیک بی من منییی
من ماندهام و لیک بی من منییی خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
الصبوح الصبوح کامد کار عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۹۰ - ای عشق تو کیمیای اسرار
ای عشق تو کیمیای اسرار مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۳۹ - واقعهیی بدیدهام لایق لطف و آفرین
واقعهیی بِدیدهاَم لایِقِ لُطف و آفرین
بخش ۳۹ - ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی
و ازین طایفه بود ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی از اقران جُنَیْد بود. ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۵۳ - هوالعید یسقی بکاس المدام
هوالعید یسقی بکاس المدام امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۵۷ - ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندش
ما به جان درمانده و دل سوی ما می خواندش صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۱۴ - عبدالمهیمن
بود عبدالمهیمن آنکه مشهود امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۷۸ - ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش
ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش امام خمینی : رباعیات
مهجور
گر اهل نه ای زِ اهلِ حق خرده مگیر ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢١۶ - اهل دنیا سه فرقه بیش نیند
اهل دنیا سه فرقه بیش نیند رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزج
پاره ۵
نیارم بر کسی این راز بگشود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۳۶۶ - بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد
بر حریر عافیت نتوان مرا در خواب کرد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۴۲ - گر کام دل از زمانه تصویر کنی
گر کام دل از زمانه تصویر کنی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۲ - به یکی از رقبای سیاسی
آقای جلیل بیجلالی و فری قائم مقام فراهانی : رسالهها
رساله عروضیه
ابتدای هر سخن و افتتاح هر کلام بنام پروردگاری شایسته و سزاست که بیت موزون فلک را بی وتد و سبب برافراشت و سقف مرفوع سما را بی عروض و ضرب بپا داشت. بحور بروج را بلالی نجوم موشح کرد و دوایر چرخ دوار را بی حاجت خط پرگار پدید آورد و شطرین لیل و نهار را در فصلین خزان و بهار موازی و موازن سازد و در سایر اوقات چنان ناقص و مضاعف و معلول و مزاحف آرد که گاه مقطوف ومخرومند و گاه مذیل و مجزوم. ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۳۱ - ندهد سود
هر که را دختری ست در خانه جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۸۴ - بس فیض که از چلیم اندوخته ام
بس فیض که از چلیم اندوخته ام صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۷۶ - نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را
نیست پروای عدم دلزدهٔ هستی را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸۷ - آنجا همه شیر و انگبین است
آنجا همه شیر و انگبین است عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۰ - من ماندهام و لیک بی من منییی
من ماندهام و لیک بی من منییی خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
الصبوح الصبوح کامد کار عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۹۰ - ای عشق تو کیمیای اسرار
ای عشق تو کیمیای اسرار مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۳۹ - واقعهیی بدیدهام لایق لطف و آفرین
واقعهیی بِدیدهاَم لایِقِ لُطف و آفرین
