مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۷ - عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش
عارفان را شَمع و شاهِد نیست از بیرونِ خویش طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۲ - بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - سؤالی میکنم، چیزی نه بیش از پیش میخواهم
سؤالی میکنم، چیزی نه بیش از پیش میخواهم نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۰۴ - ما محو تجلی الهیم
ما محو تجلی الهیم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۶ - چون زبانها لال و جانها پر ز غوغا کرده ای
چون زبانها لال و جانها پر ز غوغا کرده ای سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۹۱ - به درد دل گرفتارم دوای دل نمیدانم
به درد دل گرفتارم دوای دل نمیدانم سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح شاه مسعود
عید فرخ بسرای ملک مشرق و چین سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۳ - صبح محشر که من از خواب گران برخیزم
صبح محشر که من از خواب گران برخیزم اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹ - از عشق توم جان و دل و دیده خراب
از عشق توم جان و دل و دیده خراب سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید
بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - ای آتش کینت ز من افروختنی
ای آتش کینت ز من افروختنی سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - باد صبا به باغ به بوی تو میرود
باد صبا به باغ به بوی تو میرود کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۳۵ - در شکار دل ما دام دگر می باید
در شکار دل ما دام دگر می باید سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۰۱ - آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت
آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۵ - هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست
هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۷ - رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش
رویَش خوش و مویَش خوش وان طُرّه جَعْدینَش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۹۵ - سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست
سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۵ - ریاضت نیست پیش ما همه لطف است و بخشایش
ریاضَت نیست پیشِ ما همه لُطف است و بَخشایش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۵۵ - زلال جام خضر، دردی مدام من است
زلال جام خضر، دردی مدام من است مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۱۴ - بیا که دانه لطیف است رو، ز دام مترس
بیا که دانه لَطیف است رو زِ دامْ مَتَرس
غزل ۱۲۴۷ - عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش
عارفان را شَمع و شاهِد نیست از بیرونِ خویش طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۲ - بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۹۶ - سؤالی میکنم، چیزی نه بیش از پیش میخواهم
سؤالی میکنم، چیزی نه بیش از پیش میخواهم نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۰۴ - ما محو تجلی الهیم
ما محو تجلی الهیم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۰۶ - چون زبانها لال و جانها پر ز غوغا کرده ای
چون زبانها لال و جانها پر ز غوغا کرده ای سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۹۱ - به درد دل گرفتارم دوای دل نمیدانم
به درد دل گرفتارم دوای دل نمیدانم سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح شاه مسعود
عید فرخ بسرای ملک مشرق و چین سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۳ - صبح محشر که من از خواب گران برخیزم
صبح محشر که من از خواب گران برخیزم اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹ - از عشق توم جان و دل و دیده خراب
از عشق توم جان و دل و دیده خراب سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید
بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - ای آتش کینت ز من افروختنی
ای آتش کینت ز من افروختنی سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - باد صبا به باغ به بوی تو میرود
باد صبا به باغ به بوی تو میرود کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۳۵ - در شکار دل ما دام دگر می باید
در شکار دل ما دام دگر می باید سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۰۱ - آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت
آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۵ - هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست
هر کار که هست در جهان، پیشهٔ ماست مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۷ - رویش خوش و مویش خوش وان طره جعدینش
رویَش خوش و مویَش خوش وان طُرّه جَعْدینَش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۹۵ - سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست
سرو را، پیش قدت، منصب بالایی نیست مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۲۵ - ریاضت نیست پیش ما همه لطف است و بخشایش
ریاضَت نیست پیشِ ما همه لُطف است و بَخشایش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۵۵ - زلال جام خضر، دردی مدام من است
زلال جام خضر، دردی مدام من است مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۱۴ - بیا که دانه لطیف است رو، ز دام مترس
بیا که دانه لَطیف است رو زِ دامْ مَتَرس
