نجمالدین رازی : رباعیات
شماره ۲ - ای کرده غمت غارت هوش دل ما
ای کرده غمت غارت هوش دل ما بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۸۵ - ز خود رمیدن دل بسکه شوخیانگیز است
ز خود رمیدن دل بسکه شوخیانگیز است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۱۹ - ز گل فزود مرا خارخار خنده تو
ز گل فزود مرا خارخار خنده تو مولوی : رباعیات
رباعی ۷۲۱ - رو نیکی کن که دهر نیکی داند
رو نیکی کن که دهر نیکی داند سهراب سپهری : حجم سبز
نشانی
خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۹۶ - بر من نمینشینی نفسی به دلنوازی
بر من نمینشینی نفسی به دلنوازی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۹۰ - ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد
ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۳۴ - عالم از گریه من بزم شرابی دارد
عالم از گریه من بزم شرابی دارد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۳ - گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد
گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۲۵ - از باده چون عقیق تو سیراب می شود
از باده چون عقیق تو سیراب می شود قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۱۶ - زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست
زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۰۴ - ای عیش به آلایشت آمیخته اند
ای عیش به آلایشت آمیخته اند فضولی : غزلیات
شماره ۱۶۸ - در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد
در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۲۳ - طیبت
طیبتی می کنم معاذالله نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۴ - سبب نظم کتاب
چون اشارت رسید پنهانی مولوی : غزلیات
غزل ۴۷۵ - بیا که عاشق ماه است وزاختران پیداست
بیا که عاشقْ ماه است وزَاخْتَران پیداست عبید زاکانی : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - در مدح سلطان اویس جلایری
ساقی بیار باده و پر کن به یاد عید بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش
فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۵۸ - به خشم رفتن خسرو از پیش شیرین
شباهنگام کان آهوی غماز امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۸۴ - رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن
چو خوش باشد که یابد تشنه دیر
شماره ۲ - ای کرده غمت غارت هوش دل ما
ای کرده غمت غارت هوش دل ما بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۸۵ - ز خود رمیدن دل بسکه شوخیانگیز است
ز خود رمیدن دل بسکه شوخیانگیز است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۱۹ - ز گل فزود مرا خارخار خنده تو
ز گل فزود مرا خارخار خنده تو مولوی : رباعیات
رباعی ۷۲۱ - رو نیکی کن که دهر نیکی داند
رو نیکی کن که دهر نیکی داند سهراب سپهری : حجم سبز
نشانی
خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۹۶ - بر من نمینشینی نفسی به دلنوازی
بر من نمینشینی نفسی به دلنوازی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۹۰ - ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد
ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۳۴ - عالم از گریه من بزم شرابی دارد
عالم از گریه من بزم شرابی دارد رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۳ - گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد
گر از دل و جان صبر و سکون شد شده باشد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۲۵ - از باده چون عقیق تو سیراب می شود
از باده چون عقیق تو سیراب می شود قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۱۶ - زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست
زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۰۴ - ای عیش به آلایشت آمیخته اند
ای عیش به آلایشت آمیخته اند فضولی : غزلیات
شماره ۱۶۸ - در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد
در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۲۳ - طیبت
طیبتی می کنم معاذالله نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۴ - سبب نظم کتاب
چون اشارت رسید پنهانی مولوی : غزلیات
غزل ۴۷۵ - بیا که عاشق ماه است وزاختران پیداست
بیا که عاشقْ ماه است وزَاخْتَران پیداست عبید زاکانی : ترکیبات
شمارهٔ ۲ - در مدح سلطان اویس جلایری
ساقی بیار باده و پر کن به یاد عید بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش
فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۵۸ - به خشم رفتن خسرو از پیش شیرین
شباهنگام کان آهوی غماز امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۸۴ - رسیدن خضر خان بادلدانی، و با او چون بخت خویش با دولت جفت گشتن
چو خوش باشد که یابد تشنه دیر