شماره ۱۶۸ - در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد

در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد
بر دیده تر من او نیز دیده تر کرد ۱

آیینه نیست چون من در رسم عشقبازی
گر دور شد ز یاری او را ز دل بدر کرد ۲

از رشک یا بمیرم سر بر نداشت از خاک
هر گه که سایه با من در کوی او گذر کرد ۳

چون سایه بر ندارم از خاک کوی او سر
شاید که زان سر کو خاکی توان بسر کرد ۴

امشب بحال زارم می کرد شمع گریه
گویا که در دل او سوز دلم اثر کرد ۵

آیینه را ز غیرت دیدن نمی توانم
خود را چو بر خدنگ مژگان او سپر کرد ۶

از صبر بر نیاید چون کار ما فضولی
در کار خویش باید اندیشه دگر کرد ۷