اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۳۷ - منعت از همنفسان چند بصد پند کنم
منعت از همنفسان چند بصد پند کنم احمد شاملو : آیدا در آینه
خفتگان
به مناسبتِ بیستمین سالِ قیامِ دلیرانهی گتتوی شهرِ ورشو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست
دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست ادیب الممالک : قصاید
شماره ۴۶ - این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شر
این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شروع بنگارش اوراق ادب کرد و قضا را وقتی بود که یکی از منجمان آلمانی حکم کرده بود که بواسطه عبور ذوذنبی که از زمین مهتر است و با کره خاک تصادف خواهد نمود کره خاک متلاشی خواهد شد. در شب سه شنبه نهم شهر رجب یکهزار و سیصد و هفده در شماره نخستین ادب تبریز انشا و درج نمودم. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۱۲ - هر شب به دل تصور نازش فرو برم
هر شب به دل تصور نازش فرو برم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۲۶ - ابراهیم بدخشانی
خلیفه ابراهیمش نام. عارفی است والامقام والدش از بدخشان به هندوستان آمده و وی در سنهٔ ۱۰۸۷ در دهلی متولد گردید. در بدو حال به ملازمت عالم گیر پادشاه اشتغال داشت بالاخره میر جلال الدین حسین بدخشانی که از مشایخ آن زمان بود او را تربیت نمود. لهذا کمالات نفسانیش حاصل و به مقامات انسانی واصل آمد. گویند که علوم ظاهری نیندوخته و فضایل کسبی نیاموخته. مع هذا تألیفات و تصنیفات چند او را بوده و مثنوی به قدر شش هزار بیت منظوم فرموده. شرحی بر نکات حقیقت آیات شاه نعمت اللّه ولی نگاشته و خود طریقهٔ سلسلهٔ نقشبندیه داشته. بیست و پنج سال در بلدهٔ لکنهو آسوده. چند مزرعه به جهت صرف خانقاهش مخصوص بوده. در سنهٔ ۱۱۶۰ وفات یافته، به جنت شتافته. تیمناً چند بیت از مثنوی ایشان ثبت میشود: حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۵۸ - حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی
حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۳۹ - خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم
خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧١ - میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها
میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها ادیب صابر : قطعات
شماره ۳ - نظم راوان چو آب روان سینه را به است
نظم راوان چو آب روان سینه را به است مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من
ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵ - ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۱۲۲ - تا کی ز طمع خوار نظرها گردی
تا کی ز طمع خوار نظرها گردی طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۸۱ - از دلم روزی که طرح روزگار انداختند
از دلم روزی که طرح روزگار انداختند سعدی : غزلیات
غزل ۳۷۳ - هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم
هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم فردوسی : داستان هفتخوان اسفندیار
بخش ۱۱ - شب آمد یکی آتشی برفروخت
شب آمد یکی آتشی برفروخت مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۸۸ - مدیح سلطان ابراهیم بن مسعود
ز فردوس با زینت آمد بهاری بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۸ - عقل را چندی زمن بیگانه می کردند کاش
عقل را چندی زمن بیگانه می کردند کاش صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۶۲ - دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
شماره ۱۰۳۷ - منعت از همنفسان چند بصد پند کنم
منعت از همنفسان چند بصد پند کنم احمد شاملو : آیدا در آینه
خفتگان
به مناسبتِ بیستمین سالِ قیامِ دلیرانهی گتتوی شهرِ ورشو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست
دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست ادیب الممالک : قصاید
شماره ۴۶ - این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شر
این قصیده را نگارنده اوراق محمدصادق الحسینی الفرهانی در کرت دومین که در تبریز شروع بنگارش اوراق ادب کرد و قضا را وقتی بود که یکی از منجمان آلمانی حکم کرده بود که بواسطه عبور ذوذنبی که از زمین مهتر است و با کره خاک تصادف خواهد نمود کره خاک متلاشی خواهد شد. در شب سه شنبه نهم شهر رجب یکهزار و سیصد و هفده در شماره نخستین ادب تبریز انشا و درج نمودم. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۱۲ - هر شب به دل تصور نازش فرو برم
هر شب به دل تصور نازش فرو برم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۲۶ - ابراهیم بدخشانی
خلیفه ابراهیمش نام. عارفی است والامقام والدش از بدخشان به هندوستان آمده و وی در سنهٔ ۱۰۸۷ در دهلی متولد گردید. در بدو حال به ملازمت عالم گیر پادشاه اشتغال داشت بالاخره میر جلال الدین حسین بدخشانی که از مشایخ آن زمان بود او را تربیت نمود. لهذا کمالات نفسانیش حاصل و به مقامات انسانی واصل آمد. گویند که علوم ظاهری نیندوخته و فضایل کسبی نیاموخته. مع هذا تألیفات و تصنیفات چند او را بوده و مثنوی به قدر شش هزار بیت منظوم فرموده. شرحی بر نکات حقیقت آیات شاه نعمت اللّه ولی نگاشته و خود طریقهٔ سلسلهٔ نقشبندیه داشته. بیست و پنج سال در بلدهٔ لکنهو آسوده. چند مزرعه به جهت صرف خانقاهش مخصوص بوده. در سنهٔ ۱۱۶۰ وفات یافته، به جنت شتافته. تیمناً چند بیت از مثنوی ایشان ثبت میشود: حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۵۸ - حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی
حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۳۹ - خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم
خویش را بر نوک مژگان ستمکاران زدم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧١ - میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها
میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها ادیب صابر : قطعات
شماره ۳ - نظم راوان چو آب روان سینه را به است
نظم راوان چو آب روان سینه را به است مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من
ای از ازل ز عشق تو آشفته کار من سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵ - ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۱۲۲ - تا کی ز طمع خوار نظرها گردی
تا کی ز طمع خوار نظرها گردی طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۸۱ - از دلم روزی که طرح روزگار انداختند
از دلم روزی که طرح روزگار انداختند سعدی : غزلیات
غزل ۳۷۳ - هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم
هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم فردوسی : داستان هفتخوان اسفندیار
بخش ۱۱ - شب آمد یکی آتشی برفروخت
شب آمد یکی آتشی برفروخت مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۸۸ - مدیح سلطان ابراهیم بن مسعود
ز فردوس با زینت آمد بهاری بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۸ - عقل را چندی زمن بیگانه می کردند کاش
عقل را چندی زمن بیگانه می کردند کاش صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۶۲ - دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
