جامی : سلامان و ابسال
بخش ۶۲ - اندوهگین شدن شاه از تمادی شعف سلامان به صحبت ابسال و وی را به قوت همت از تمتع به وی بازداشتن
شاه یونان چون سلامان را بدید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۱ - چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۰۳ - یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود
یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - در هجو خمخانه و مدح قلج تمغاج خان مسعود
خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد
به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی
دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۰ - النوبة الاولى: قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ ترا مىپرسند عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ از مى و قما
قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ ترا مىپرسند عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ از مى و قمار قُلْ بگوى فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ در مى و قمار بزه بزرگ است وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ و مردمان را در آن منفعتهاست، وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما اما بزهمندى آن مهتر است از منفعت آن، وَ یَسْئَلُونَکَ و ترا مىپرسند ما ذا یُنْفِقُونَ که چند نفقه کنیم قُلِ الْعَفْوَ بگوى آنچه بسر آید از شما و ازیشان که داشت ایشان واجب است بر شما، کَذلِکَ چنین هن یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ پیدا میکند خداى شما را سخنان خویش، و نشانهاى مهربانى خویش. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۶۶ - برو و دلبری به دست آور
برو و دلبری به دست آور جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۸۱ - روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل
روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۷ - در سبب نظم کوش نامه
زمانه چو کارم دلارای کرد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۷۱ - آن شور که این مفرد و این وافی چیست
آن شور که این مفرد و این وافی چیست امیر معزی : قصاید
شماره ۶۱ - آن خداوندی که او بر پادشاهان پادشاست
آن خداوندی که او بر پادشاهان پادشاست پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۳۱ - حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان
حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۱۰ - من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟
من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟ جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۵ - در صفت کمانداری و تیراندازی وی
شه چو گشتی بعد چوگان باختن اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۵۸ - پرسید زدل دیده که گر ناشادی
پرسید زدل دیده که گر ناشادی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۶۳ - ای حلقه زده افعی مشکین تو بر دوش
ای حلقه زده افعی مشکین تو بر دوش داریوش رفیعی : داریوش رفیعی
شب انتظار
شب به گلستان تنها منتظرت بودم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۳۱ - رحمت آری و کنی چاره این درد نهانم
رحمت آری و کنی چاره این درد نهانم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴ - دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
بخش ۶۲ - اندوهگین شدن شاه از تمادی شعف سلامان به صحبت ابسال و وی را به قوت همت از تمتع به وی بازداشتن
شاه یونان چون سلامان را بدید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۱ - چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد
چه سود کوشش اگر دوست کام ما ندهد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۰۳ - یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود
یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - در هجو خمخانه و مدح قلج تمغاج خان مسعود
خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد
به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۷۱ - دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی
دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۰ - النوبة الاولى: قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ ترا مىپرسند عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ از مى و قما
قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ ترا مىپرسند عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ از مى و قمار قُلْ بگوى فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ در مى و قمار بزه بزرگ است وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ و مردمان را در آن منفعتهاست، وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما اما بزهمندى آن مهتر است از منفعت آن، وَ یَسْئَلُونَکَ و ترا مىپرسند ما ذا یُنْفِقُونَ که چند نفقه کنیم قُلِ الْعَفْوَ بگوى آنچه بسر آید از شما و ازیشان که داشت ایشان واجب است بر شما، کَذلِکَ چنین هن یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ پیدا میکند خداى شما را سخنان خویش، و نشانهاى مهربانى خویش. شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۸۶۶ - برو و دلبری به دست آور
برو و دلبری به دست آور جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۸۱ - روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل
روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۷ - در سبب نظم کوش نامه
زمانه چو کارم دلارای کرد عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۷۱ - آن شور که این مفرد و این وافی چیست
آن شور که این مفرد و این وافی چیست امیر معزی : قصاید
شماره ۶۱ - آن خداوندی که او بر پادشاهان پادشاست
آن خداوندی که او بر پادشاهان پادشاست پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۳۱ - حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان
حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۱۰ - من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟
من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟ جامی : سلامان و ابسال
بخش ۳۵ - در صفت کمانداری و تیراندازی وی
شه چو گشتی بعد چوگان باختن اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۵۸ - پرسید زدل دیده که گر ناشادی
پرسید زدل دیده که گر ناشادی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۶۳ - ای حلقه زده افعی مشکین تو بر دوش
ای حلقه زده افعی مشکین تو بر دوش داریوش رفیعی : داریوش رفیعی
شب انتظار
شب به گلستان تنها منتظرت بودم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۳۱ - رحمت آری و کنی چاره این درد نهانم
رحمت آری و کنی چاره این درد نهانم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۴ - دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما
دارد شرف بر انجم و افلاک خاک ما