فضولی : غزلیات
شماره ۲۹ - من بغم خو کرده ام جز غم نمی باید مرا
من بغم خو کرده ام جز غم نمی باید مرا ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۰۷ - مه آیینه داری است از طلعتش
مه آیینه داری است از طلعتش ادیب صابر : قصاید
شماره ۲۹ - سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند
سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می کند
ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می کند باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۶۲ - مردان رهت واقف اسرار تواند
مردان رهت واقف اسرار تواند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱ - افسوس که بیگاه شد و ما تنها
افسوس که بیگاه شد و ما تنها مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۹ - رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟
رفتم به کویِ خواجه و گفتم که خواجه کو؟ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۳۵ - دل برای تو ز جان برخیزد
دل برای تو ز جان برخیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۴ - نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگی
نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۶۷ - ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری
ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۷۶ - آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی
آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۰ - گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مختصری از محرمات شایع در میان مردم
چون وجوب امر به معروف و آداب و شرایط آن را معلوم کردی، بدان که منکرات، یعنی اعمال ناشایسته که شامل حرام و مکروه است بسیار است و آنچه در امثل این روزگار در میان مردم شایع شده و رسوم ایشان بر آنها جاری گشته بی شمار، و احصاء آنها به طریق تفصیل ممکن نیست و مجمل آنها نیز بسیار است از آن جمله اعمالی است که غالب آن است که در مساجد می باشد، مثل اخلال به واجبات نماز و بعضی افعال آن، چون ترک طمأنینه در رکوع و سجود و تأخیر نماز از وقت آن و نجاسات داخل مسجد نمودن و در آنجا سخن دنیا گفتن و خرید و فروش کردن و دیوانگان و اطفال در آنجا بازی کردن و غنا کردن در قرآن و غلط خواندن آن و حاضر شدن زنان و نظر کردن ایشان به مردان و نظر کردن مردان به ایشان و داخل شدن جنب و حایض در آن و غنا کردن موذنین و تعزیه خوانان و سایر خوانندگان و پیش از وقت اذان گفتن و حدیث دروغ در موعظه یا تعزیه نقل کردن و فتوی دادن غیر اهل و در وعظ و نقل حدیث ریا کردن و قصد خودنمائی کردن، و امثال اینها و همه اینها افعال ناشایسته است که بعضی از آنها حرام و بعضی مکروه است. اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۱۰ - گر به دست آوریم دامن دوست
گر به دست آوریم دامن دوست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۶۲ - ازین دریا که غرق اوست جانم
ازین دریا که غرق اوست جانم مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - گستاخ مکن تو ناکسان را
گُستاخ مَکُن تو ناکَسان را وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۹ - عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند
عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۲ - دوش آن جانان ما، افتان و خیزان یک قبا
دوش آن جانانِ ما، اُفتان و خیزانْ یک قَبا ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۶
همیشه روان خویشتن را فرایاد دار. عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۳۳ - آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
شماره ۲۹ - من بغم خو کرده ام جز غم نمی باید مرا
من بغم خو کرده ام جز غم نمی باید مرا ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۰۷ - مه آیینه داری است از طلعتش
مه آیینه داری است از طلعتش ادیب صابر : قصاید
شماره ۲۹ - سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند
سبزه ها چون نقش دیبا دلبر و زیبا شدند نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می کند
ماه بدر از روی خورشیدم حکایت می کند باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۶۲ - مردان رهت واقف اسرار تواند
مردان رهت واقف اسرار تواند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۱ - افسوس که بیگاه شد و ما تنها
افسوس که بیگاه شد و ما تنها مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۹ - رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو؟
رفتم به کویِ خواجه و گفتم که خواجه کو؟ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۳۵ - دل برای تو ز جان برخیزد
دل برای تو ز جان برخیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۴ - نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگی
نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۶۷ - ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری
ز چشمت سرمه گرد وحشت آهوست پنداری ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۷۶ - آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی
آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۰ - گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - مختصری از محرمات شایع در میان مردم
چون وجوب امر به معروف و آداب و شرایط آن را معلوم کردی، بدان که منکرات، یعنی اعمال ناشایسته که شامل حرام و مکروه است بسیار است و آنچه در امثل این روزگار در میان مردم شایع شده و رسوم ایشان بر آنها جاری گشته بی شمار، و احصاء آنها به طریق تفصیل ممکن نیست و مجمل آنها نیز بسیار است از آن جمله اعمالی است که غالب آن است که در مساجد می باشد، مثل اخلال به واجبات نماز و بعضی افعال آن، چون ترک طمأنینه در رکوع و سجود و تأخیر نماز از وقت آن و نجاسات داخل مسجد نمودن و در آنجا سخن دنیا گفتن و خرید و فروش کردن و دیوانگان و اطفال در آنجا بازی کردن و غنا کردن در قرآن و غلط خواندن آن و حاضر شدن زنان و نظر کردن ایشان به مردان و نظر کردن مردان به ایشان و داخل شدن جنب و حایض در آن و غنا کردن موذنین و تعزیه خوانان و سایر خوانندگان و پیش از وقت اذان گفتن و حدیث دروغ در موعظه یا تعزیه نقل کردن و فتوی دادن غیر اهل و در وعظ و نقل حدیث ریا کردن و قصد خودنمائی کردن، و امثال اینها و همه اینها افعال ناشایسته است که بعضی از آنها حرام و بعضی مکروه است. اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۱۰ - گر به دست آوریم دامن دوست
گر به دست آوریم دامن دوست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۶۲ - ازین دریا که غرق اوست جانم
ازین دریا که غرق اوست جانم مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - گستاخ مکن تو ناکسان را
گُستاخ مَکُن تو ناکَسان را وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۹ - عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند
عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۲ - دوش آن جانان ما، افتان و خیزان یک قبا
دوش آن جانانِ ما، اُفتان و خیزانْ یک قَبا ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۶
همیشه روان خویشتن را فرایاد دار. عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۳۳ - آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند
آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند