خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و بی‌قید و شرط شاعر به معشوق است. شاعر با تصاویر شاعرانه مانند نوشیدن خون برای فراموشی، فهمیدن نکات از لب خاموش، و مقایسه خود با مجنون و مگس، شدت عشق خود را نشان می‌دهد. او از پذیرش پند دیگران خودداری می‌کند و ترجیح می‌دهد در راه عشق باقی بماند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین عاشقانه شدید نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۵۰ - گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
بر یاد دوست جمله فراموش میکنم ۱
برما ز عشق گرچه نگویی سخن ولی
صد نکته فهم از آن لب خاموش میکنم ۲
مشتی گدای سوخته ایم ای پسر مرنج
بر شکر تو گر چو مگس جوش میکنم ۳
مجنون وشم ز آهوی چشم تو گوشه گیر
با شیر اگرچه دست در آغوش میکنم ۴
ما عاشقیم و گر همه عالم دهند پند
مشنو که من نه پند کسی گوش میکنم ۵
اهلی کجا به مصلحت پیر خرقه پوش
ترک سهی قدان قباپوش میکنم ۶
بر یاد دوست جمله فراموش میکنم ۱
برما ز عشق گرچه نگویی سخن ولی
صد نکته فهم از آن لب خاموش میکنم ۲
مشتی گدای سوخته ایم ای پسر مرنج
بر شکر تو گر چو مگس جوش میکنم ۳
مجنون وشم ز آهوی چشم تو گوشه گیر
با شیر اگرچه دست در آغوش میکنم ۴
ما عاشقیم و گر همه عالم دهند پند
مشنو که من نه پند کسی گوش میکنم ۵
اهلی کجا به مصلحت پیر خرقه پوش
ترک سهی قدان قباپوش میکنم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴۹ - سجده بردم به درش دوش چو تنها گشتم
گوهر بعدی:شماره ۹۵۱ - ما فیض دل و فیض الهی همه داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
