ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوسعید بابو
آمد آن تیر ماه سرد سخن قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۱۹ - نیافت منصب پروانه چراغم شمع
نیافت منصب پروانه چراغم شمع ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۴۲ - تا ظن نبری که شاه رنجور شود
تا ظن نبری که شاه رنجور شود کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا له
این واقعۀ هایل جانسوز ببینید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
روی نیاز ما همه دم بر زمین بود سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۲ - در دل همه در گره گشایی ست خدا
در دل همه در گره گشایی ست خدا مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۴۸ - تو آسمان منی، من زمین به حیرانی
تو آسْمانِ مَنی، من زمین به حیرانی مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۳ - ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه
ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه اهلی شیرازی : قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
بخش ۸ - دایره مختلفه
یقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۹۷ - بدین کرشمه بهر جانبی نگاه مکن
بدین کرشمه بهر جانبی نگاه مکن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۲ - تووآوازه خوبی و من و زاری دل
تووآوازه خوبی و من و زاری دل رشیدالدین میبدی : ۹- سورة التوبة- مدنیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: إِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ اى ان نلت نصرة فى غزائک هذه تحزنهم و ان نالتک قادحة من نقصان او هزیمة یقولوا قد اخذنا بالحزم اذ تخلّفنا میگوید باین غزاء تبوک که میروید اگر شما را نصرت و ظفر بود منافقان اندهگن شوند و دلتنگ و اگر هزیمت و شکستى بود ایشان گویند: نیک آمد و راست، که نرفتیم. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۲ - مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا
مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۶۷ - مرحبا شادا زهی ای مه درآی
مرحبا شادا زهی ای مه درآی عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۱۵ - آفتاب عاشقان روی تو بس
آفتاب عاشقان روی تو بس سعیدا : غزلیات
شماره ۳۹۷ - یک قامت بلند به هر می کشیدنش
یک قامت بلند به هر می کشیدنش نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۳۳ - آگاهی بهرام از لشکرگشی خاقان چین بار دوم
چون به تثلیث مشتری و زحل حافظ : غزلیات
غزل ۳۹۵ - گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۱ - فصل بهاران شده ساغر بگیر
فصل بهاران شده ساغر بگیر
شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوسعید بابو
آمد آن تیر ماه سرد سخن قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۱۹ - نیافت منصب پروانه چراغم شمع
نیافت منصب پروانه چراغم شمع ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۴۲ - تا ظن نبری که شاه رنجور شود
تا ظن نبری که شاه رنجور شود کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۹۱ - ایضا له
این واقعۀ هایل جانسوز ببینید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - روی نیاز ما همه دم بر زمین بود
روی نیاز ما همه دم بر زمین بود سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۲ - در دل همه در گره گشایی ست خدا
در دل همه در گره گشایی ست خدا مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۴۸ - تو آسمان منی، من زمین به حیرانی
تو آسْمانِ مَنی، من زمین به حیرانی مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۳ - ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه
ندانم میکنی گاهی بغربت یاد من یا نه اهلی شیرازی : قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
بخش ۸ - دایره مختلفه
یقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل خاقانی : قطعات
شماره ۲۸۱ - از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر
از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۹۷ - بدین کرشمه بهر جانبی نگاه مکن
بدین کرشمه بهر جانبی نگاه مکن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۲ - تووآوازه خوبی و من و زاری دل
تووآوازه خوبی و من و زاری دل رشیدالدین میبدی : ۹- سورة التوبة- مدنیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: إِنْ تُصِبْکَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ اى ان نلت نصرة فى غزائک هذه تحزنهم و ان نالتک قادحة من نقصان او هزیمة یقولوا قد اخذنا بالحزم اذ تخلّفنا میگوید باین غزاء تبوک که میروید اگر شما را نصرت و ظفر بود منافقان اندهگن شوند و دلتنگ و اگر هزیمت و شکستى بود ایشان گویند: نیک آمد و راست، که نرفتیم. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۲ - مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا
مزاج شعله بود وضوح شوخ و شنگ ترا جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۶۷ - مرحبا شادا زهی ای مه درآی
مرحبا شادا زهی ای مه درآی عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۴۱۵ - آفتاب عاشقان روی تو بس
آفتاب عاشقان روی تو بس سعیدا : غزلیات
شماره ۳۹۷ - یک قامت بلند به هر می کشیدنش
یک قامت بلند به هر می کشیدنش نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۳۳ - آگاهی بهرام از لشکرگشی خاقان چین بار دوم
چون به تثلیث مشتری و زحل حافظ : غزلیات
غزل ۳۹۵ - گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۱ - فصل بهاران شده ساغر بگیر
فصل بهاران شده ساغر بگیر