جلال عضد : قطعات
شماره ۱۰ - ای وزیر جهان به فرزندان
ای وزیر جهان به فرزندان
نهج البلاغه : حکمت ها
تقدم واجبات بر مستحبات
وَ قَالَ عليه‌السلام لاَ قُرْبَةَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۲۳ - چون تعبیه جهانیان بسیارست
چون تعبیه جهانیان بسیارست
عطار نیشابوری : بخش سی و یکم
الحكایة و التمثیل
از سریست این سر که در روز جزا
خاقانی : غزلیات
غزل ۳۰۰ - در عشق داستانم و بر تو به نیم جو
در عشق داستانم و بر تو به نیم جو
وحشی بافقی : رباعیات
رباعی ۲۵ - یارب که زمانه دلنوازت باشد
یارب که زمانه دلنوازت باشد
حافظ : قطعات
قطعه ۱۴ - دل منه بر دنیی و اسباب او
دل منه بر دنیی و اسباب او
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۹۶ - عرق چین تو بویی بر صبا بست
عرق چین تو بویی بر صبا بست
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۳۳ - ای پشت تو گرم کرده سنجاب و سمور
ای پشت تو گرم کرده سنجاب و سمور
لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۳۷ - به شاهد لغت چاپلوس، بمعنی فریبنده
وان چاپلوس پسته گر خندان
مولوی : مستدرکات
تکه ۲ - قصابی سوی گولی گوشت انداخت
قصابی سوی گولی گوشت انداخت
پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
روباه نفس
ز قلعه، ماکیانی شد به دیوار
شاه نعمت‌الله ولی : مثنویات
شماره ۶۱ - اولا توحید کلی آن اوست
اولا توحید کلی آن اوست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۴۲ - تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۳۷ - امروز نکرده است اندیشه عشق
امروز نکرده است اندیشه عشق
ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۴۰ - دمی نه کار زوی مرگ بر زبانم نیست
دمی نه کار زوی مرگ بر زبانم نیست
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣٨۴ - یا رب که میرود سوی اعیان روزگار
یا رب که میرود سوی اعیان روزگار
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۳۴ - اگر زروی نگارین تو پرده برداری
اگر زروی نگارین تو پرده برداری
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۵۲ - آن را که غباری به رخ از تربت طوس است
آن را که غباری به رخ از تربت طوس است
رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ اى تستجیرون به من عدوّکم و تسئلونه النصرة علیهم، الاستغاثة طلب الغوثة و هى سد الخلة فى شدة الحاجة، و قیل: الاستغاثة طلب الغوث و هو التخلیص من المکروه، و قیل تستغیثون تستجیرون من الغوث، وا غوثاه.