شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۲۰۴ - موجیم و حباب هر دو آبست
موجیم و حباب هر دو آبست
مفاتیح الجنان : نماز هر یک از حجج طاهره و نماز جعفر طیار
نماز حضرت جعفر طیار (ع)
این نماز که اکسیر اعظم و کبریت احمر است و به سندهای بسیار معتبر با فضیلت فراوان-که مهم ترین آن آمرزش گناهان بزرگ است ـ روایت شده است و بهترین زمان برای بجا آوردن آن، آغاز روز جمعه است؛
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۹۹ - رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر است
رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر است
خلیل‌الله خلیلی : رباعیات
رباعی ۵۲ - در باغ جهان تو هم گل زیبایی
در باغ جهان تو هم گل زیبایی
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۱۷۹ - زین قیامی که تو با آن قد و قامت کردی
زین قیامی که تو با آن قد و قامت کردی
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۰۵ - بیک نظر که بر آن مه شب وصال کنم
بیک نظر که بر آن مه شب وصال کنم
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۸۷ - بر در لطف تو نیاز آریم
بر در لطف تو نیاز آریم
رهی معیری : چند قطعه
پاس ادب
پاس ادب به حد کفایت نگاه دار
مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۷۷ - مرثیت
خون همی بارم از دو دیده سرد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۶۱ - راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرون
راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرون
غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۶۲ - کیفیت عمره
چون خواهد که عمره آرد غسل کند و جامه احرام درپوشد چنان که حج را و بیرون شود از مکه تا به میقات عمره و آن جعرانه است و تنعیم و حدیبیه و نیت عمره کند و بگوید، «لبیک بعمره» و به مسجد عایشه، رضی الله عنها و عن ابیها، شود و دو رکعت نماز کند و باز به مکه آید و در راه لبیک می گوید و چون به در مسجد رود از تلبیه بماند و طواف کند و سعی کند، چنان که در حج گفتیم، پس موی بسترد و عمره بدین تمام شود و این در همه سال می توان کرد که کسی که آنجا باشد چندانکه می تواند عمره می کند و اگر نتواند طواف می کند و اگر نتواند در خانه می نگرد و چون در خانه شود میان آن دو عمود نماز می کند و پای برهنه درشود و با توفیر و حرمت و چندانکه می تواند آب زمزم می خورد، چندانکه معده پر شود که به هر نیت که خورد شفا یابد، و بگوید، «اللهم اجعله شفاء من کل سقم و ارزقنا الاخلاص و الیقین و المعافاه فی الدنیا و الاخره».
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۸۳ - عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟
عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - ۱۴۰غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
۱۴۰غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۲۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ مَنْ أَحْسَنُ دِیناً و کیست نیکو دین‏تر، مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ از آنکه روى خود فرا خدا کرد؟، وَ هُوَ مُحْسِنٌ و آن گه با آن نیکوکار بود، وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِیمَ و بر پى ملّت ابراهیم ایستاد، حَنِیفاً آن مسلمان پاک دین، وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِیمَ خَلِیلًا (۱۲۵) و اللَّه ابراهیم را دوست گرفت.
فضولی : غزلیات
شماره ۳۹۱ - چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آرایی
چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آرایی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۹ - گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند
گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند
عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۴۴ - یاران دگر انگشت نما خواهم گشت
یاران دگر انگشت نما خواهم گشت
عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر حسن بصری رحمة الله علیه
آن پروده نبوت، آن خو کرده فتوت، آن کعبه عمل و علم، آن خلاصه ورع و حلم، آن سبق برده به صاحب صدری، صدر سنت، حسن بصری رضی الله عنه، مناقب او بسیار است و محامد او بی شمار است. صاحب علم و معامله بود، و دایم خوف و حزن حق او را فراگرفته بود و مادر او از موالی ام سلمه بود. چون مادرش به کاری مشغول شدی حسن در گریه آمدی. ام سلمه رضی الله عنها پستان در دهانش نهادی تا او بمکیدی. قطره ای چند شیر پدید آمدی. چندان هزار برکات که حق ازو پدید آورد، همه از اثر شیر ام سلمه بود.
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۵۰ - آنکس که بود بدلبری فرد اینست
آنکس که بود بدلبری فرد اینست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۳۱ - باد بازآمد و بوی گل وریحان آورد
باد بازآمد و بوی گل وریحان آورد