نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۳۸ - شیرکشتن خسرو در بزمگاه
ملک عزم تماشا کرد روزی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثانیة - فی الشیب و الشباب
حکایت کرد مرا دوستی که مونس خلوت بود و صاحب سلوت که وقتی از اوقات بحوادث ضروری از مسکن مألوف دوری جستم و از کاخ اصلی بر شاخ وصلی نشستم، زاد و سلب بر ناقه طلب نهادم و «حی علی الوداع » در حلقه اجتماع در دادم، علایق و عوایق از خود دور کردم و دل از راحت و استراحت نفور. مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۵۳ - جان آمده در جهان ساده
جان آمده در جهانِ ساده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۴۴ - زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست
زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۱۱ - پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را
پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴ - گفتی به لب رسانم از اشتیاق جانت
گفتی به لب رسانم از اشتیاق جانت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۹ - عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد
عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد خیام : رباعیات
رباعی ۶۴ - ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۴ - هر چند که از دست تو آید که کنی
هر چند که از دست تو آید که کنی انوری : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - تشریف هوای تو به هر جان نرسد
تشریف هوای تو به هر جان نرسد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۳۶ - شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش
شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۴ - ای روی من از فراق تو چون گل زرد
ای روی من از فراق تو چون گل زرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۵ - روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده ام
روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده ام ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱ - باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ
باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ کوروس سرهنگ زاده : کوروس سرهنگ زاده
زنگ کاروان
ای کاروان، ای کاروان رشیدالدین میبدی : ۲۴- سورة النّور- مدنیّة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ» مردان گرویدگان را گوى، «یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ» تا چشمها فرو گیرند، «وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ» و فرجها نگه دارند، «ذلِکَ أَزْکى لَهُمْ» ایشان را آن بهتر و پاکتر، «إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُونَ» (۳۰) و اللَّه آگاه است و دانا بآنچه میکنند. سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - از دست دادخواه اگر این است آه من
از دست دادخواه اگر این است آه من سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۹۴ - عاشق دین‌دار باید تا که درد دین کشد
عاشق دین‌دار باید تا که درد دین کشد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۹۴ - روی او صبح من و ماه تمامست هنوز
روی او صبح من و ماه تمامست هنوز
بخش ۳۸ - شیرکشتن خسرو در بزمگاه
ملک عزم تماشا کرد روزی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثانیة - فی الشیب و الشباب
حکایت کرد مرا دوستی که مونس خلوت بود و صاحب سلوت که وقتی از اوقات بحوادث ضروری از مسکن مألوف دوری جستم و از کاخ اصلی بر شاخ وصلی نشستم، زاد و سلب بر ناقه طلب نهادم و «حی علی الوداع » در حلقه اجتماع در دادم، علایق و عوایق از خود دور کردم و دل از راحت و استراحت نفور. مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۵۳ - جان آمده در جهان ساده
جان آمده در جهانِ ساده صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۴۴ - زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست
زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۴ - هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را
هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۱۱ - پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را
پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴ - گفتی به لب رسانم از اشتیاق جانت
گفتی به لب رسانم از اشتیاق جانت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۹ - عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد
عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد خیام : رباعیات
رباعی ۶۴ - ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود اوحدالدین کرمانی : الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن
شماره ۴ - هر چند که از دست تو آید که کنی
هر چند که از دست تو آید که کنی انوری : رباعیات
رباعی ۱۴۱ - تشریف هوای تو به هر جان نرسد
تشریف هوای تو به هر جان نرسد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۳۶ - شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش
شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۴ - ای روی من از فراق تو چون گل زرد
ای روی من از فراق تو چون گل زرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۸۵ - روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده ام
روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده ام ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱ - باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ
باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ کوروس سرهنگ زاده : کوروس سرهنگ زاده
زنگ کاروان
ای کاروان، ای کاروان رشیدالدین میبدی : ۲۴- سورة النّور- مدنیّة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ» مردان گرویدگان را گوى، «یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ» تا چشمها فرو گیرند، «وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ» و فرجها نگه دارند، «ذلِکَ أَزْکى لَهُمْ» ایشان را آن بهتر و پاکتر، «إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُونَ» (۳۰) و اللَّه آگاه است و دانا بآنچه میکنند. سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - از دست دادخواه اگر این است آه من
از دست دادخواه اگر این است آه من سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۹۴ - عاشق دین‌دار باید تا که درد دین کشد
عاشق دین‌دار باید تا که درد دین کشد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۹۴ - روی او صبح من و ماه تمامست هنوز
روی او صبح من و ماه تمامست هنوز