آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۷۴ - غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛
غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۹۰ - بشنو ای یار و اضطراب مکن
بشنو ای یار و اضطراب مکن فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۳۸ - بیمروت نیست عشق ار دوست باشد بیوفا
بیمروت نیست عشق ار دوست باشد بیوفا میرداماد : رباعیات
شماره ۳۲۲ - من کیستم از خویش به تنگ آمده ای
من کیستم از خویش به تنگ آمده ای حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۰ - ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۹۰ - ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو
ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۴۹ - به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت
به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۵ - در ذکر شکارگاه و شکار کردن سلطان محمود غزنوی گوید
خدایگان جهان خسرو بزرگ اورنگ خاقانی : رباعیات
شماره ۲۷ - دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۴۷ - محمود جمال دین که با دوشمن و دوست
محمود جمال دین که با دوشمن و دوست سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۱۷ - ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن
ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۶۹ - ساقی ما به ذوق سرمست است
ساقی ما به ذوق سرمست است سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۹۵ - غزل
شادی آمد از درون امشب که هان جان می رسد عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۵ - جانا رفتم بر دل پاکم بگری
جانا رفتم بر دل پاکم بگری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶ - نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را
نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۲۸ - چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش
چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را
چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟! واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۸۰ - با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ما
با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ما اهلی شیرازی : اشعار ترکیبی
مستزاد
چون شاخ گل آنروز که در خانه زینی
شماره ۷۴ - غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛
غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود؛ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۹۰ - بشنو ای یار و اضطراب مکن
بشنو ای یار و اضطراب مکن فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۳۸ - بیمروت نیست عشق ار دوست باشد بیوفا
بیمروت نیست عشق ار دوست باشد بیوفا میرداماد : رباعیات
شماره ۳۲۲ - من کیستم از خویش به تنگ آمده ای
من کیستم از خویش به تنگ آمده ای حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۰ - ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ
ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۹۰ - ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو
ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۴۹ - به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت
به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۵ - در ذکر شکارگاه و شکار کردن سلطان محمود غزنوی گوید
خدایگان جهان خسرو بزرگ اورنگ خاقانی : رباعیات
شماره ۲۷ - دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۴۷ - محمود جمال دین که با دوشمن و دوست
محمود جمال دین که با دوشمن و دوست سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۱۷ - ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن
ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۶۹ - ساقی ما به ذوق سرمست است
ساقی ما به ذوق سرمست است سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۹۵ - غزل
شادی آمد از درون امشب که هان جان می رسد عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۵ - جانا رفتم بر دل پاکم بگری
جانا رفتم بر دل پاکم بگری واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۶ - نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را
نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۲۸ - چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش
چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را
چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟!
نمی پرسی ز غمناکان، دلت شاد است پنداری؟! واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۸۰ - با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ما
با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ما اهلی شیرازی : اشعار ترکیبی
مستزاد
چون شاخ گل آنروز که در خانه زینی
