خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دستی که زلف معشوق را گرفته و پایی که راه وصال را پیموده، اکنون در گل غم و اندوه گرفتار شده و دستش بر سر دلش است. این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از جدایی است.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد.
شماره ۲۷ - دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
پائی که ره وصل نوشتی پیوست ۱
زان دست کنون در گل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست ۲
پائی که ره وصل نوشتی پیوست ۱
زان دست کنون در گل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶ - کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفت
گوهر بعدی:شماره ۲۸ - خاقانی از آن ریزش همت که توراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
