بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۸۸ - از غم رویش مبین کز گریه چشمم نم بود
از غم رویش مبین کز گریه چشمم نم بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۱۸ - چه غافلی که ز من نام دوست می‌پرسی
چه غافلی که ز من نام دوست می‌پرسی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست
جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۶ - مولانا حافظ فرماید
در نظر بازی مابیخبران حیرانند عطار نیشابوری : باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شماره ۱۲ - نی از سر زلفت خبری میرسدم
نی از سر زلفت خبری میرسدم اوحدی مراغه‌ای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - فی‌منقبت امیرالمؤمنین حسین بن علی بن ابی‌طالب رضی‌الله عنهما
این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟ ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۳ - سنجر و امیر معزی
شنیده‌ای تو که سنجر به عمد یا به خطا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵ - من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را
من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را فخرالدین عراقی : فصل هفتم
سر آغاز - ما مقیم آستان توایم
ما مقیم آستان توایم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۴۹ - با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط
با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۲۴ - آسودگی به کنج قناعت نشستن است
آسودگی به کنج قناعت نشستن است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۹ - دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید
دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید صامت بروجردی : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمومنین(ع)
یا علی افتاد از نوبر سرم سودای تو شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
گوزوم آیدین
گوزوم آیدین، گورورم سوگلی قارداشلاریمی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۵۷ - ای لاله برگ خویش نظرت گلستان چشم
ای لاله برگ خویش نظرت گلستان چشم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۴۱ - عشق آمد که بلا آوردم
عشق آمد که بلا آوردم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
گلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲۸ - دوش آرزونی شکسته بودم
دوش آرزونی شکسته بودم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۱۷ - تحقیق آیه النور
مراد از نور اینجا صرف ذاتست غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۷۳ - فضیلت تهلیل و تسبیح و تحمید و صلوات و استغفار
رسول (ص) می گوید، «هر نیکویی که بنده کند در ترازو نهند روز قیامت مگر کلمه لااله الالله، اگر ورا در ترازو نهند برابر هفت آسمان و هفت زمین و آنچه در وی است زیادت آید و گفت«گوینده لا اله الا الله اگر صادق بود در آن و بسیاری خاک زمین گناه دارد، از وی درگذارند»، و گفت، «هرکه لااله الالله به اخلاص گفت، در بهشت شود»و گفت، «هرکه بگوید لااله الالله وحده لا شریک له: له الملک و له الحمد و هو علی کل شی قدیر هر روز صد بار برابر ده بنده باشد که آزاد کرده بود، صد نیکی در دیوان وی بنویسند و صد بدی پاک کنند. حرزی بود این کلمه وی را از شیطان تا شبانگاه».
شماره ۱۸۸ - از غم رویش مبین کز گریه چشمم نم بود
از غم رویش مبین کز گریه چشمم نم بود بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۱۸ - چه غافلی که ز من نام دوست می‌پرسی
چه غافلی که ز من نام دوست می‌پرسی آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست
جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۶ - مولانا حافظ فرماید
در نظر بازی مابیخبران حیرانند عطار نیشابوری : باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شماره ۱۲ - نی از سر زلفت خبری میرسدم
نی از سر زلفت خبری میرسدم اوحدی مراغه‌ای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - فی‌منقبت امیرالمؤمنین حسین بن علی بن ابی‌طالب رضی‌الله عنهما
این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟ ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۷۳ - سنجر و امیر معزی
شنیده‌ای تو که سنجر به عمد یا به خطا امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵ - من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را
من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را فخرالدین عراقی : فصل هفتم
سر آغاز - ما مقیم آستان توایم
ما مقیم آستان توایم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۴۹ - با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط
با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۲۴ - آسودگی به کنج قناعت نشستن است
آسودگی به کنج قناعت نشستن است سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۱۹ - دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید
دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید صامت بروجردی : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمومنین(ع)
یا علی افتاد از نوبر سرم سودای تو شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
گوزوم آیدین
گوزوم آیدین، گورورم سوگلی قارداشلاریمی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۵۷ - ای لاله برگ خویش نظرت گلستان چشم
ای لاله برگ خویش نظرت گلستان چشم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۴۱ - عشق آمد که بلا آوردم
عشق آمد که بلا آوردم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
گلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲۸ - دوش آرزونی شکسته بودم
دوش آرزونی شکسته بودم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۱۷ - تحقیق آیه النور
مراد از نور اینجا صرف ذاتست غزالی : رکن اول - در عبادات
بخش ۷۳ - فضیلت تهلیل و تسبیح و تحمید و صلوات و استغفار
رسول (ص) می گوید، «هر نیکویی که بنده کند در ترازو نهند روز قیامت مگر کلمه لااله الالله، اگر ورا در ترازو نهند برابر هفت آسمان و هفت زمین و آنچه در وی است زیادت آید و گفت«گوینده لا اله الا الله اگر صادق بود در آن و بسیاری خاک زمین گناه دارد، از وی درگذارند»، و گفت، «هرکه لااله الالله به اخلاص گفت، در بهشت شود»و گفت، «هرکه بگوید لااله الالله وحده لا شریک له: له الملک و له الحمد و هو علی کل شی قدیر هر روز صد بار برابر ده بنده باشد که آزاد کرده بود، صد نیکی در دیوان وی بنویسند و صد بدی پاک کنند. حرزی بود این کلمه وی را از شیطان تا شبانگاه».