سر آغاز - ما مقیم آستان توایم

ما مقیم آستان توایم
عندلیبان بوستان توایم ۱

گر رویم از درت و گر نرویم
از تو گوییم و هم ز تو شنویم ۲

چون که در دام تو گرفتاریم
از تو پروای خویش چون داریم؟ ۳

چون دم از آشنایی تو زنیم
میل بیگانگی چگونه کنیم؟ ۴

سر ما و آستانهٔ در تو
منتظر تا رویم در سر تو ۵

تو مپندار کز در تو رویم
به سر تو، که در سر تو رویم ۶

تا ز عشق تو جرعه‌ای خوردیم
دل بدادیم و جان فدا کردیم ۷

تا به کوی تو راهبر گشتیم
جز تو، از هرچه بود برگشتیم ۸

تا ز جان با غم تو پیوستیم
رخت هستی خویش بربستیم ۹

تا ز شوق تو مست و حیرانیم
ره به هستی خود نمی‌دانیم ۱۰

چون به سودای تو گرفتاریم
سر سودای خود کجا داریم؟ ۱۱

تاب حسن تو آتشی افروخت
دل ما را بدان بخواهد سوخت ۱۲