شمارهٔ ۵۶ - مولانا حافظ فرماید

در نظر بازی مابیخبران حیرانند
من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند ۱
در جواب او ۲

در قبا پوشی ما کج کلهان حیرانند
در لباس این سخنان جامه دران میدانند ۳

دانی این گوی در گرد گریبانها چیست
دهنی چند که آنهاش همه دندانند ۴

رخت لاوسمه وزر بفت که بی زر بزرند
غیرت اطلس گلگون خور رخشانند ۵

جامهائی که مرا هست بشستن چو رسد
گازرانش عوض اجرت خود نستانند ۶

تا بسر راست بدارند عروسان معجر
ماه و خورشید بچرخ آینه میگردانند ۷

جامه صوف بپوشند و نشینند بخاک
جامه پوشان چنین مستحق پشیمانند ۸

دگمه بر جامه والا نگرو غنچه گل
نیست پوشیده بتو هر دو بهم میمانند ۹

طرفه بازار قماشیست که ماشاءالله
قدر ماشا و سقرلاط به هم یکسانند ۱۰

گرچه دانم هنری گفته قاری به لباس
چه توان گفت که این خلق هنر پوشانند ۱۱