خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید و اشاره می‌کند که معشوقش باعث زردی چهره‌اش شده است. همچنین بیان می‌کند که اگر دردی درمان‌ناپذیر وجود داشته باشد، همین درد عشق است که دیگران آن را می‌بینند و طعنه می‌زنند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و درد عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۰ - آنکس که بود بدلبری فرد اینست
آنکس که بود بدلبری فرد اینست
آنگل که نموده چهره‌ام زرد اینست ۱
دردم گر هست بیدوا نبود درد
می‌بیند و طعنه میزند درد اینست ۲
آنگل که نموده چهره‌ام زرد اینست ۱
دردم گر هست بیدوا نبود درد
می‌بیند و طعنه میزند درد اینست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - زین باغ که خار او زگل افزونست
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - آخر ثمر مهر تو کین بود ایدوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
