شاعر در این متن از عشق الهی و وابستگی کامل به خداوند سخن میگوید. او از تمام تعلقات دنیوی دست شسته و تنها عشق خدا را برگزیده است. شاعر از خدا میخواهد که او را مست شراب عشق خود کند و از هر آنچه غیر از عشق الهی است، تهی سازد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعارههایی مانند «شراب عشق» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
مناجات ۸۲ - الهی از هر دو جهان محبت تو گزیدم و جامهٔ بلا بُریدم و پردهٔ عافیت دریدم.
یارب ز شراب عشق سرمستم کن
وز عشق خودت نیست کن و هستم کن ۲
از هر چه به جُز عشق خودت تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پا بستم کن ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.