کلیم کاشانی : مثنویات
شمارهٔ ۲۳ - داستان سرکوبی و قتل ججهار سنکهه بندئله به سرداری اورنگ زیب پسر شاه جهان که بعد از وی بسلطنت نشست
کسی را بخت چون بردارد از خاک سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۱ - کی باشد که ز طلعت دون شما
کی باشد که ز طلعت دون شما میرداماد : رباعیات
شماره ۲۱۰ - یارب به حق محمد آن ختم رسل
یارب به حق محمد آن ختم رسل مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۵ - آب نیکویی روان در جوی تست
آب نیکویی روان در جوی تست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۶۲ - خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد
در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۵۲ - ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است
ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است مهدی اخوان ثالث : زمستان
به مهتابی که به گورستان می تابید
۱ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۵۱ - مهمان توایم ما و مهمان سماع
مهمان توایم ما و مهمان سماع جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵ - تو سر بر من گران داری نگارا
تو سر بر من گران داری نگارا جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۲۲ - امروز بتم بطبع خود نیست
امروز بتم بطبع خود نیست مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۶۶ - در توس شدم ز خاک فردوسی شاد
در توس شدم ز خاک فردوسی شاد نجمالدین رازی : باب اول
فصل سیم
قالالله تعالی: «وهو الذی یبدو الخلق ثم یعیده» بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶ - بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا
بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در ستایش یمین الدوله بهرامشاه
ای بت لبت ملیست که آن را خمار نیست نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۹ - چنین که چهره خوب تو دلبری داند
چنین که چهره خوب تو دلبری داند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۷۸ - مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار
مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت
در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۲ - «کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »
«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان » حافظ : غزلیات
غزل ۴۸۱ - بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
شمارهٔ ۲۳ - داستان سرکوبی و قتل ججهار سنکهه بندئله به سرداری اورنگ زیب پسر شاه جهان که بعد از وی بسلطنت نشست
کسی را بخت چون بردارد از خاک سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۱ - کی باشد که ز طلعت دون شما
کی باشد که ز طلعت دون شما میرداماد : رباعیات
شماره ۲۱۰ - یارب به حق محمد آن ختم رسل
یارب به حق محمد آن ختم رسل مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۵ - آب نیکویی روان در جوی تست
آب نیکویی روان در جوی تست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۶۲ - خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد
در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۵۲ - ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است
ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است مهدی اخوان ثالث : زمستان
به مهتابی که به گورستان می تابید
۱ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۵۱ - مهمان توایم ما و مهمان سماع
مهمان توایم ما و مهمان سماع جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵ - تو سر بر من گران داری نگارا
تو سر بر من گران داری نگارا جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۲۲ - امروز بتم بطبع خود نیست
امروز بتم بطبع خود نیست مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۶۶ - در توس شدم ز خاک فردوسی شاد
در توس شدم ز خاک فردوسی شاد نجمالدین رازی : باب اول
فصل سیم
قالالله تعالی: «وهو الذی یبدو الخلق ثم یعیده» بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۶ - بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا
بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۴۴ - در ستایش یمین الدوله بهرامشاه
ای بت لبت ملیست که آن را خمار نیست نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۹ - چنین که چهره خوب تو دلبری داند
چنین که چهره خوب تو دلبری داند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۷۸ - مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار
مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت
در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۲ - «کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »
«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان » حافظ : غزلیات
غزل ۴۸۱ - بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی
