خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از زبان شمع بیان می‌شود که خود را با پروانه مقایسه می‌کند و از عشق و رنج‌هایش می‌گوید. شمع به دلیل ارتباطش با پروانه (که نماد عاشق است) هر شب می‌سوزد و روشن است. همچنین، از حسادت شعله و پروانه سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چراغ مجلس او به نور طلعت معشوق روشن است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و تمثیلی است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'پروانه' و 'شمع' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۳۱۹ - نیافت منصب پروانه چراغم شمع
نیافت منصب پروانه چراغم شمع
شبی نکرد درین کلبه، کار داغم شمع ۱
ز عکس گل، در و دیوار در چراغان است
شب از برای چه آرد کسی به باغم شمع ۲
برای آنکه به پروانه نسبتی دارم
به صد دلیل کند هر طرف سراغم شمع ۳
ز رشک شعله و پروانه داغم و هر شب
بود فتیله روشن، برای داغم شمع ۴
نخورده‌اند حریفان بزم بر طبعم
ز هرزه‌سوزی خود کرده بی‌دماغم شمع ۵
چراغ مجلس من تا ز نور طلعت کیست؟
که عاشق است چو پروانه، بر چراغم شمع ۶
شبی نکرد درین کلبه، کار داغم شمع ۱
ز عکس گل، در و دیوار در چراغان است
شب از برای چه آرد کسی به باغم شمع ۲
برای آنکه به پروانه نسبتی دارم
به صد دلیل کند هر طرف سراغم شمع ۳
ز رشک شعله و پروانه داغم و هر شب
بود فتیله روشن، برای داغم شمع ۴
نخورده‌اند حریفان بزم بر طبعم
ز هرزه‌سوزی خود کرده بی‌دماغم شمع ۵
چراغ مجلس من تا ز نور طلعت کیست؟
که عاشق است چو پروانه، بر چراغم شمع ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۸ - تازه شد با شعله در بزم تو پیمانم چو شمع
گوهر بعدی:شماره ۳۲۰ - غیر آه و اشک حسرت نیست در بارم چو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
