شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۲۲ - گفتیم خدای هر دو عالم
گفتیم خدای هر دو عالم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۸۵ - لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوز
لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوز وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۴۱ - بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد
بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۰۳ - ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر
ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر رشیدالدین میبدی : ۱۸- سورة الکهف- مکیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ» اى اذکر اذ قال فان فى ذلک عبرة لمن اعتبر، «قالَ مُوسى لِفَتاهُ» یعنى لغلامه و غلام الرّجل تابعه الذى یتخرّج به و هو التّلمیذ و هو یوشع بن نون بن افرائیم بن میشا و میشا هو موسى بن یوسف بن یعقوب و کان یوشع نبىّ بنى اسرائیل من بعد موسى و هو الذى وقفت علیه الشّمس حتى صلّى العصر فى مغزاة کان غزاها حتّى ادرک الصّلاة. و قال بعضهم فتاه کان مملوکا و هذا قول غریب. کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۲۹ - دی گفت ندیدمت درین روزی بیست
دی گفت ندیدمت درین روزی بیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۷ - دانه از سینه خود مرغ نظر می چیند
دانه از سینه خود مرغ نظر می چیند سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۰ - شاها وزرایی که امینان امیرند
شاها وزرایی که امینان امیرند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۲۴ - سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است
سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۱۳ - مدار چشم مروت ز خضرو احسانش
مدار چشم مروت ز خضرو احسانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۶۰ - شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز
شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۸ - اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش
خجل است سرو بستان بر قامت بلندش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست
بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت
کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳ - صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را
صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه
مبال اگرت فزاید زمانه مال و منال امیر معزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
قصیده ۲۲ - گفتیم خدای هر دو عالم
گفتیم خدای هر دو عالم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۸۵ - لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوز
لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوز وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۴۱ - بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد
بتم چو طره به رخسار خود فشان میکرد امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۰۳ - ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر
ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر رشیدالدین میبدی : ۱۸- سورة الکهف- مکیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ» اى اذکر اذ قال فان فى ذلک عبرة لمن اعتبر، «قالَ مُوسى لِفَتاهُ» یعنى لغلامه و غلام الرّجل تابعه الذى یتخرّج به و هو التّلمیذ و هو یوشع بن نون بن افرائیم بن میشا و میشا هو موسى بن یوسف بن یعقوب و کان یوشع نبىّ بنى اسرائیل من بعد موسى و هو الذى وقفت علیه الشّمس حتى صلّى العصر فى مغزاة کان غزاها حتّى ادرک الصّلاة. و قال بعضهم فتاه کان مملوکا و هذا قول غریب. کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۲۹ - دی گفت ندیدمت درین روزی بیست
دی گفت ندیدمت درین روزی بیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۷ - دانه از سینه خود مرغ نظر می چیند
دانه از سینه خود مرغ نظر می چیند سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۰ - شاها وزرایی که امینان امیرند
شاها وزرایی که امینان امیرند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۲۴ - سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است
سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۱۳ - مدار چشم مروت ز خضرو احسانش
مدار چشم مروت ز خضرو احسانش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۶۰ - شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز
شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۸ - اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست سعدی : غزلیات
غزل ۳۲۲ - خجل است سرو بستان بر قامت بلندش
خجل است سرو بستان بر قامت بلندش حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۰۳ - بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست
بی شمع می، به بزم دل و دیده نور نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت
کار دل و خراش، به هم عشق واگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳ - صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را
صبا از منزل سلمی، سلام آورد مستان را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ - در مدح امیرالمومنین علی بن بیطالب صلواة لله علیه
مبال اگرت فزاید زمانه مال و منال امیر معزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
