قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۷۹ - آنکه دایم میخراشد سینه ما ناخن است
آنکه دایم میخراشد سینه ما ناخن است عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۰۴ - حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است
حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵ - وبال گشت گل باده بر پلاس مرا
وبال گشت گل باده بر پلاس مرا جامی : دفتر اول
بخش ۷۴ - در بیان آنکه آدمی کمال و نقصان خود را نمی داند زیرا که او مخلوق از برای خود نیست بلکه از برای غیر خود است فالذی خلقه انما خلقه لنفسه لاله فما اعطاه الا ما یصلح ان یکون له تعالی فلو علم انه مخلوق لربه لعلم ان الله خلق الخلق علی اکمل صورة تصلح لربه اعوذ بالله ان اکون من الجاهلین
آدمی را همیشه معتقد است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸۵ - چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟
چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟ ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
دانم کنم آرزو حیرانی خویش ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۳۱ - ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم
ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۶ - دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد
سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۱ - تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس
تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۶۴ - تا کی رخم از گلاب گلگون باشد
تا کی رخم از گلاب گلگون باشد نسیمی : غزلیات
شماره ۴۶ - مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست
مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۰۰ - به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم
به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۴۹ - گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت
گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۵۵ - در بیان آنکه اصل در آدمی خلق است صورت را اعتبار نیست. زیرا که روز قیامت هرکس بلخق خود خواهد حشر شدن. اگر بصفت سگ باشد بصورت سگ حشر شود. دلیل بر آنکه التفات بر صورت نیست، حق تعالی سگ اصحاب کهف را از سلک اولیا خواند که ورابعهم کلبهم، چون در او خلق مردان بود صورتش رااعتبار ننهاد که ان اللّه لاینطر الی صورکم و لا الی اعمالکم و لکن ینظر الی قلوبکم و نیاتکم.
اصل خلق است و خلق مظهر آن قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۲۶ - سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد
سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت
ما را برون ز حکمت یونانیان چو هست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷ - در منقبت هژبرالسالب اسد الله الغالب علیبن بیطالب علیه السّلام و فتح قلعه خیبر گوید
سحر چو زمزمه آغازکرد مرغ سحر فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
من از تو می مُردم
من از تو می مردم
شماره ۷۹ - آنکه دایم میخراشد سینه ما ناخن است
آنکه دایم میخراشد سینه ما ناخن است عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۰۴ - حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است
حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵ - وبال گشت گل باده بر پلاس مرا
وبال گشت گل باده بر پلاس مرا جامی : دفتر اول
بخش ۷۴ - در بیان آنکه آدمی کمال و نقصان خود را نمی داند زیرا که او مخلوق از برای خود نیست بلکه از برای غیر خود است فالذی خلقه انما خلقه لنفسه لاله فما اعطاه الا ما یصلح ان یکون له تعالی فلو علم انه مخلوق لربه لعلم ان الله خلق الخلق علی اکمل صورة تصلح لربه اعوذ بالله ان اکون من الجاهلین
آدمی را همیشه معتقد است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۸۵ - چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟
چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟ ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - دانم کنم آرزو حیرانی خویش
دانم کنم آرزو حیرانی خویش ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۳۱ - ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم
ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۰۶ - دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد
سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶۱ - تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس
تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۶۴ - تا کی رخم از گلاب گلگون باشد
تا کی رخم از گلاب گلگون باشد نسیمی : غزلیات
شماره ۴۶ - مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست
مطلع نور تجلی آفتاب روی اوست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۰۰ - به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم
به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۴۹ - گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت
گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۵۵ - در بیان آنکه اصل در آدمی خلق است صورت را اعتبار نیست. زیرا که روز قیامت هرکس بلخق خود خواهد حشر شدن. اگر بصفت سگ باشد بصورت سگ حشر شود. دلیل بر آنکه التفات بر صورت نیست، حق تعالی سگ اصحاب کهف را از سلک اولیا خواند که ورابعهم کلبهم، چون در او خلق مردان بود صورتش رااعتبار ننهاد که ان اللّه لاینطر الی صورکم و لا الی اعمالکم و لکن ینظر الی قلوبکم و نیاتکم.
اصل خلق است و خلق مظهر آن قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۲۶ - سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد
سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت
ما را برون ز حکمت یونانیان چو هست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷ - در منقبت هژبرالسالب اسد الله الغالب علیبن بیطالب علیه السّلام و فتح قلعه خیبر گوید
سحر چو زمزمه آغازکرد مرغ سحر فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
من از تو می مُردم
من از تو می مردم
