خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از باز بودن درهای شرق و غرب در روز و شب سخن می‌گوید، اما از تنگی خانه و دشواری‌های زندگی شکایت دارد. همچنین، از ناامیدی نسبت به جهان (گردون) می‌گوید که مانند پیمانه‌ای است که آنچه را به ماه (مه) داده، پس می‌گیرد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی آن مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۵۲ - روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد ۱
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد ۲
ورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد ۱
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
