شماره ۷۰ - چو در چمن روی از خنده لب مبند آنجا

چو در چمن روی از خنده لب مبند آنجا
که تا دگر نکند غنچه زهر خند آنجا ۱

رخ تو دیدم و گفتی سپند سوز مرا
چو جان بجاست چه سوزد کسی سپند آنجا ۲

کسان به کوی تو پندم دهند و در جایی
که دیده روی تو بیند، چه جای پند آنجا ۳

به خانه تو همه روز بامداد بود
که آفتاب نیارد شدن بلند آنجا ۴

به شانه شست تو می بافت زلف چون زنجیر
مگیر سخت که دیوانه ایست چند آن جا ۵

کجا روم که ز کوی تو هر کجا که روم
رسد زجعد کمندت خم کمند آنجا ۶

ز زلفش آمدی، ای باد، حال دلها چیست؟
چگونه اند اسیران مستمند آنجا ۷

بر آستان تو هر کس به رحمتی مخصوص
مگر که خسرو بیچاره دردمند آنجا ۸