صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۵۴ - از شکر چاشنی ناله نی بیشترست
از شکر چاشنی ناله نی بیشترست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۳ - جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست
جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۴ - به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد
به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۴۰ - کو سرو قامتی که دل من ز جا برد
کو سرو قامتی که دل من ز جا برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۹۱ - موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیست
موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۳ - رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کرد
رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۵۷ - گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد
گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵۷ - گر جلا آیینه های تیره را نم می کند
گر جلا آیینه های تیره را نم می کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۲ - مستانه سرو قامت او در خرام شد
مستانه سرو قامت او در خرام شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۱ - عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا
عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۹ - گردون صدف گوهر یکدانه عشق است
گردون صدف گوهر یکدانه عشق است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۵ - رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟
رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۶۱ - ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداری
ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹۳ - آب حیات ما ز شراب شبانه است
آب حیات ما ز شراب شبانه است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۲۶ - خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد
خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰۹ - هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد
هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۲۴ - دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟
دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۰ - لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد
لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۳ - زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاند
زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۸۱ - زخون خویش تیغ دشمن من رنگ می گیرد
زخون خویش تیغ دشمن من رنگ می گیرد
غزل ۱۴۵۴ - از شکر چاشنی ناله نی بیشترست
از شکر چاشنی ناله نی بیشترست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۳ - جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست
جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۱۴ - به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد
به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۴۰ - کو سرو قامتی که دل من ز جا برد
کو سرو قامتی که دل من ز جا برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۹۱ - موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیست
موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۳ - رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کرد
رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۵۷ - گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد
گرچه آن سرو روان در همه جا می باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۵۷ - گر جلا آیینه های تیره را نم می کند
گر جلا آیینه های تیره را نم می کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۲ - مستانه سرو قامت او در خرام شد
مستانه سرو قامت او در خرام شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۱ - عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا
عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۹ - گردون صدف گوهر یکدانه عشق است
گردون صدف گوهر یکدانه عشق است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۵ - رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟
رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۶۱ - ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداری
ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹۳ - آب حیات ما ز شراب شبانه است
آب حیات ما ز شراب شبانه است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۲۶ - خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد
خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰۹ - هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد
هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۲۴ - دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟
دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۰ - لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد
لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۳ - زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاند
زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۸۱ - زخون خویش تیغ دشمن من رنگ می گیرد
زخون خویش تیغ دشمن من رنگ می گیرد
