نصرالله منشی : باب الملک و البراهمة
بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن
چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ناصحان تواند بود تاملی و تثبتی بجای نیاوردی؟ در اثنای این عبارت بر لفظ راند که: سخت اندوهناک شدم بهلاک ایران دخت. وزیر گفت: دو تن همیشه اسیر اندوه و بسته غم باشند: یکی آنکه نهمت ببد کرداری مصروف دارد؛ و دیگر آنکه در حال قدرت، نیکویی کردن فرض نشمرد، مدت دولت و تمتع نعمت بدنیا ایشان را اندک دست دهد و غم و حسرت در آخرت بسیار. نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى والاى انصار
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي مَدْحِ اَلْأَنْصَارِ هُمْ وَ اَللَّهِ رَبَّوُا اَلْإِسْلاَمَ كَمَا يُرَبَّى اَلْفِلْوُ مَعَ غَنَائِهِمْ بِأَيْدِيهِمُ اَلسِّبَاطِ وَ أَلْسِنَتِهِمُ اَلسِّلاَطِ شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۲۶ - غرق دریائیم و ما را موج دریا می کشد
غرق دریائیم و ما را موج دریا می کشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۴۸ - در قید محبت دل ناشاد نباشد
در قید محبت دل ناشاد نباشد شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک
بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۲۱ - من پیش دو چشم نیمه مستت میرم
من پیش دو چشم نیمه مستت میرم مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۴ - زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ایدوست
زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ایدوست سید حسن غزنوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳ - بالتماس دوستی گفته
کیست از دوران خونبارش دل صد پاره نیست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴۳ - اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
گناه عشق و مستی عام کردند
گناه عشق و مستی عام کردند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۷ - می رباید خط روی لاله گونم بیشتر
می رباید خط روی لاله گونم بیشتر سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲۳ - کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست
کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۹۳ - آزادگی ز منت احسان رمیدنست
آزادگی ز منت احسان رمیدنست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۹ - طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی
طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۷ - ای سلسله عشق تو اندر پایم
ای سلسله عشق تو اندر پایم میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۶۶ - پادشاهی اردشیر و شاپور و بهرام
پس از وی کی نامدار اردشیر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۲۸ - چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم
چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۵ - مدح ملک اعظم اسپهبد مازندران
زهی بمشرق و مغرب رسیده انعامت انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۰ - حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد
حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۳۳ - باگه در ملک فقر سلطانیم
باگه در ملک فقر سلطانیم
بخش ۱۴ - چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ن
چون ملک این فصل بشنود از هلاک زن بترسید، گفت: بیک کلمه که در حال خشم بر زبان ما رفت تعلق کردی و نفس بی نظیر را باطل گردانیدی، و دران چنانکه لایق حال ناصحان تواند بود تاملی و تثبتی بجای نیاوردی؟ در اثنای این عبارت بر لفظ راند که: سخت اندوهناک شدم بهلاک ایران دخت. وزیر گفت: دو تن همیشه اسیر اندوه و بسته غم باشند: یکی آنکه نهمت ببد کرداری مصروف دارد؛ و دیگر آنکه در حال قدرت، نیکویی کردن فرض نشمرد، مدت دولت و تمتع نعمت بدنیا ایشان را اندک دست دهد و غم و حسرت در آخرت بسیار. نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش هاى والاى انصار
وَ قَالَ عليه‌السلام فِي مَدْحِ اَلْأَنْصَارِ هُمْ وَ اَللَّهِ رَبَّوُا اَلْإِسْلاَمَ كَمَا يُرَبَّى اَلْفِلْوُ مَعَ غَنَائِهِمْ بِأَيْدِيهِمُ اَلسِّبَاطِ وَ أَلْسِنَتِهِمُ اَلسِّلاَطِ شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۲۶ - غرق دریائیم و ما را موج دریا می کشد
غرق دریائیم و ما را موج دریا می کشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۴۸ - در قید محبت دل ناشاد نباشد
در قید محبت دل ناشاد نباشد شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک
بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۲۱ - من پیش دو چشم نیمه مستت میرم
من پیش دو چشم نیمه مستت میرم مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۴ - زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ایدوست
زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ایدوست سید حسن غزنوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳ - بالتماس دوستی گفته
کیست از دوران خونبارش دل صد پاره نیست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴۳ - اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
گناه عشق و مستی عام کردند
گناه عشق و مستی عام کردند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۱۷ - می رباید خط روی لاله گونم بیشتر
می رباید خط روی لاله گونم بیشتر سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲۳ - کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست
کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۹۳ - آزادگی ز منت احسان رمیدنست
آزادگی ز منت احسان رمیدنست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۳۹ - طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی
طالع سعدی و کوکب کندم مسعودی سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۷ - ای سلسله عشق تو اندر پایم
ای سلسله عشق تو اندر پایم میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۶۶ - پادشاهی اردشیر و شاپور و بهرام
پس از وی کی نامدار اردشیر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۲۸ - چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم
چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۵ - مدح ملک اعظم اسپهبد مازندران
زهی بمشرق و مغرب رسیده انعامت انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۰ - حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد
حسن تو مرا ز نیکوان شاهی داد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۳۳ - باگه در ملک فقر سلطانیم
باگه در ملک فقر سلطانیم