مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۸۷ - هر لحظه مها پیش خودم میخوانی
هر لحظه مها پیش خودم میخوانی نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۰ - و خیر جلیس فی الزمان کتاب
لاجرم همه را بجانب او سکون و استنامت حاصل آمده بود، و در عرصه و لا و هوا و طایفه ای از مشاهیر ایشان که هر یک فضلی وافر و ذکری سایر داشتند بمنزلت ساکنان خانه وبطانه مجلس بودند، چون قاضی محمد عبدالحمید اسحق، و برهان الدین عبدالرشید نصر، و امامان: علی خیاط، صاعد میهنی، عبدالرحمن بستی، و محمد سیفی، محمد نسابوری و محمد عثمان بستی، مبشر رضوی ادیب، عبدالرحیم اسکافی، عبدالحمید زاهدی، محمود سگزی، فاخر ناصر، سعید باخرزی، در بعضی اوقات: محمد خبازی، محمود نشابوری، رحم الله الماضین منهم و اطال بقاءالغابرین؛ و من بنده را بر مجالست و دیدار و مذاکرات و گفتار ایشان چنان الفی تازه گشته بود و بمطالبت و مواظبت بر کسب هنر آن میل افتاده که از مباشرت اشغال و ملابست اعمال اعراض کلی میبود. و غایت نهمت بران مقصور داشتمی که یکی را از ایشان دریافتمی و ساعتی او موانست جستمی، و آن را سرمایه سعادت و اقبال و دولت شناختمی؛ و ممکنست که این سخن در لباس تصلف بر خواطر گذرد، و در معرض تسوق پیش ضمایر آید، اما چون ضرورت انصاف نقاب حسد از جمال خویش بگشاید، و در آیات براعت و معجزات صناعت که این کتاب بر ذکر و اظهار بعضی ازان مشتمل است تاملی بسزا رود؛ شناخته گردد تا در تحصیل همتی بلند نباشد، و رنج تعلم هرچه تمامتر تحمل نیفتد، در سخن، که شرف آدمی بر دیگر جانوران بدان است، این منزلت نتوان یافت . مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغ
فلک اندر دمید پنداری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۰ - نشسته ام مترصّد که یار باز آید
نشسته ام مترصّد که یار باز آید خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۶
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی، مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۵۷ - گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
گردون که بدیهاش جوی کاست نشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد
جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۸۰ - زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۶ - اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند
اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۳۰ - چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست
چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۸۹ - ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای
ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۴ - زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد
زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۳۹ - هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند
هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۷ - دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷۲ - جام در دور به اندازه مخمور بیار
جام در دور به اندازه مخمور بیار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۸۸ - دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش
دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۶ - به آه برق عنان من آسمان تنگ است
به آه برق عنان من آسمان تنگ است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۴۱ - من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد
من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴۴ - هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار
هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۳۳ - چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت
چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت
رباعی ۱۹۸۷ - هر لحظه مها پیش خودم میخوانی
هر لحظه مها پیش خودم میخوانی نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۰ - و خیر جلیس فی الزمان کتاب
لاجرم همه را بجانب او سکون و استنامت حاصل آمده بود، و در عرصه و لا و هوا و طایفه ای از مشاهیر ایشان که هر یک فضلی وافر و ذکری سایر داشتند بمنزلت ساکنان خانه وبطانه مجلس بودند، چون قاضی محمد عبدالحمید اسحق، و برهان الدین عبدالرشید نصر، و امامان: علی خیاط، صاعد میهنی، عبدالرحمن بستی، و محمد سیفی، محمد نسابوری و محمد عثمان بستی، مبشر رضوی ادیب، عبدالرحیم اسکافی، عبدالحمید زاهدی، محمود سگزی، فاخر ناصر، سعید باخرزی، در بعضی اوقات: محمد خبازی، محمود نشابوری، رحم الله الماضین منهم و اطال بقاءالغابرین؛ و من بنده را بر مجالست و دیدار و مذاکرات و گفتار ایشان چنان الفی تازه گشته بود و بمطالبت و مواظبت بر کسب هنر آن میل افتاده که از مباشرت اشغال و ملابست اعمال اعراض کلی میبود. و غایت نهمت بران مقصور داشتمی که یکی را از ایشان دریافتمی و ساعتی او موانست جستمی، و آن را سرمایه سعادت و اقبال و دولت شناختمی؛ و ممکنست که این سخن در لباس تصلف بر خواطر گذرد، و در معرض تسوق پیش ضمایر آید، اما چون ضرورت انصاف نقاب حسد از جمال خویش بگشاید، و در آیات براعت و معجزات صناعت که این کتاب بر ذکر و اظهار بعضی ازان مشتمل است تاملی بسزا رود؛ شناخته گردد تا در تحصیل همتی بلند نباشد، و رنج تعلم هرچه تمامتر تحمل نیفتد، در سخن، که شرف آدمی بر دیگر جانوران بدان است، این منزلت نتوان یافت . مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغ
فلک اندر دمید پنداری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۰ - نشسته ام مترصّد که یار باز آید
نشسته ام مترصّد که یار باز آید خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۶
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی، مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۵۷ - گردون که بدیهاش جوی کاست نشد
گردون که بدیهاش جوی کاست نشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد
جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۸۰ - زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۶ - اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند
اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۳۰ - چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست
چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۸۹ - ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای
ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۷۴ - زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد
زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۳۹ - هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند
هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۵۷ - دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷۲ - جام در دور به اندازه مخمور بیار
جام در دور به اندازه مخمور بیار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۸۸ - دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش
دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۶ - به آه برق عنان من آسمان تنگ است
به آه برق عنان من آسمان تنگ است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۴۱ - من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد
من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴۴ - هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار
هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۳۳ - چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت
چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت
