شاه نعمت‌الله ولی : مثنویات
شماره ۴۲ - عدد از واحد آشکارا شد
عدد از واحد آشکارا شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۹۰ - ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلارایی
ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلارایی نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۱۵ - حکایت موشی که به دعای زاهد مستجاب الدعوه به پیکر دختری درآمد
*زاهدی مستجاب الدعوه بر جویباری نشسته بود غلیواژ موش بچه ای پیش او فروگذاشت. زاهد را بر وی شفقتی آمد، برداشت و در برگی پیچید تا بخانه برد. باز اندیشید که اهل خانه را ازو رنجی باشد و زیانی رسد دعا کرد تا ایزد تعالی، او را دختر پرداخته هیکل تمام اندام گردانید، چنانکه آفتاب رخسارش آتش در سایه چاه زد و سایه زلفش دود از خرمن ماه برآورد. نشاط اصفهانی : قطعات
شماره ۲۱ - گرفتم اینکه بدان لب نباشدم سخنی
گرفتم اینکه بدان لب نباشدم سخنی سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۸۴ - در تهنیت باغ همایون و مدح بهرام شاه گوید
ای همایون آمدن بر تو همایون آمده فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۷ - با من بودی منت نمیدانستم
با من بودی منت نمیدانستم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - چرخ خاکستری از آتش سودای من است
چرخ خاکستری از آتش سودای من است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳۴ - چشمی که داشتم به امید وصال باز
چشمی که داشتم به امید وصال باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۲۸ - نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش
نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۵۶ - بر راه وعده، ای گل رعنا نشسته ام
بر راه وعده، ای گل رعنا نشسته ام ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۸۱ - تا کی از آرزوی جاه و خطر
تا کی از آرزوی جاه و خطر کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۹۱ - گردون که همه گرد جفا می گردد
گردون که همه گرد جفا می گردد شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۱۳ - بر در میخانه بنشستیم باز
بر در میخانه بنشستیم باز نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۴۴ - مناظرهٔ نقاشان رومی و چینی
بیا ساقی آن می‌که جان پرورست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۸۸ - بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید
بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۰ - ای که درد مرا توئی درمان
ای که درد مرا توئی درمان مولوی : غزلیات
غزل ۹۷۰ - دیده‌ها شب فراز باید کرد
دیده‌ها شب فَراز باید کرد نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش میانه روی و احتیاط
وَ قَالَ عليه‌السلام ثَمَرَةُ اَلتَّفْرِيطِ اَلنَّدَامَةُ وَ ثَمَرَةُ اَلْحَزْمِ اَلسَّلاَمَةُ وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۶۲ - خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده
خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۶۹ - گفتی زفراق یار چونم
گفتی زفراق یار چونم
شماره ۴۲ - عدد از واحد آشکارا شد
عدد از واحد آشکارا شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۹۰ - ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلارایی
ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلارایی نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۱۵ - حکایت موشی که به دعای زاهد مستجاب الدعوه به پیکر دختری درآمد
*زاهدی مستجاب الدعوه بر جویباری نشسته بود غلیواژ موش بچه ای پیش او فروگذاشت. زاهد را بر وی شفقتی آمد، برداشت و در برگی پیچید تا بخانه برد. باز اندیشید که اهل خانه را ازو رنجی باشد و زیانی رسد دعا کرد تا ایزد تعالی، او را دختر پرداخته هیکل تمام اندام گردانید، چنانکه آفتاب رخسارش آتش در سایه چاه زد و سایه زلفش دود از خرمن ماه برآورد. نشاط اصفهانی : قطعات
شماره ۲۱ - گرفتم اینکه بدان لب نباشدم سخنی
گرفتم اینکه بدان لب نباشدم سخنی سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۸۴ - در تهنیت باغ همایون و مدح بهرام شاه گوید
ای همایون آمدن بر تو همایون آمده فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۷ - با من بودی منت نمیدانستم
با من بودی منت نمیدانستم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - چرخ خاکستری از آتش سودای من است
چرخ خاکستری از آتش سودای من است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳۴ - چشمی که داشتم به امید وصال باز
چشمی که داشتم به امید وصال باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۲۸ - نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش
نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۵۶ - بر راه وعده، ای گل رعنا نشسته ام
بر راه وعده، ای گل رعنا نشسته ام ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۸۱ - تا کی از آرزوی جاه و خطر
تا کی از آرزوی جاه و خطر کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۹۱ - گردون که همه گرد جفا می گردد
گردون که همه گرد جفا می گردد شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۱۳ - بر در میخانه بنشستیم باز
بر در میخانه بنشستیم باز نظامی گنجوی : شرف نامه
بخش ۴۴ - مناظرهٔ نقاشان رومی و چینی
بیا ساقی آن می‌که جان پرورست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۸۸ - بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید
بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۰ - ای که درد مرا توئی درمان
ای که درد مرا توئی درمان مولوی : غزلیات
غزل ۹۷۰ - دیده‌ها شب فراز باید کرد
دیده‌ها شب فَراز باید کرد نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش میانه روی و احتیاط
وَ قَالَ عليه‌السلام ثَمَرَةُ اَلتَّفْرِيطِ اَلنَّدَامَةُ وَ ثَمَرَةُ اَلْحَزْمِ اَلسَّلاَمَةُ وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۶۲ - خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده
خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۶۹ - گفتی زفراق یار چونم
گفتی زفراق یار چونم