شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۶۰ - دانستن علم دین شریعت باشد
دانستن علم دین شریعت باشد شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۹ - گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست
گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعه ۷۳ - صنع خدا نگر که به حکمت چگونه ساخت
صنع خدا نگر که به حکمت چگونه ساخت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۴۲ - دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود
دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۲۴ - این کتاب به فرمان دابشلیم رای هند جمع شده
و دابشلیم رای هند که این جمع بفرمان او کرده اند، و بیدپای برهمن که مصنف اصل است از جمله او بوده است، سمت پادشاهی داشته است، و بدین کتاب کمال خر دو حصافت او میتوان شناخت و آن جادویها که بیدپای برهمن کرده ست در فراهم آوردن این مجموع و تلفیقات نغز عجیب و وضعهای نادر غریب که او را اتفاق افتاده ست ازان ظاهرتر است که هیچ تکلف را در ترکیب آن مجال وضعی تواند بود. چه هر که از خرد بهره ای دارد فضیلت آن بر وی پوشیده نگردد و آنکه از جمال عقل محجوبست خود بنزدیک اهل بصیرت معذور باشد. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست
گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۴ - البدنه
بود بدنه از آن نفسی کنایت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۳۸ - رفتن فرامرز به جنگ کناس دیو (و) کشته شدن کناس به دست فرامرز
چوشد هفته ای پهلو نامدار رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۲ - خلیفه سلطان مازندرانی
وهُوَ زبدة الفضلاء سید علاء الدین حسین. از جناب والد از اولاد میر بزرگ است که از اعاظم سادات عالی درجات آن مملکت است و از طرف والده از سادات شهرستان و خود داماد شاه عباس صفوی بوده و در عهد شاه عباس ثانی صدارت نموده. جناب علامه خوانساری آقاحسین طابَ ثراه تحصیل در خدمت آن جناب کرده، از تلامذهٔ ایشان بوده. غرض، از اکابر فضلاء و علمای عهد خود بوده، صفات ستوده داشت. در سنهٔ ۱۰۶۴ فوت شد. گاهی شعری میگفته. این رباعی از آن جناب است: مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۴ - ای رای رفعیت آسمان را
ای رای رفعیت آسمان را امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۰۰ - دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره
دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳ - جام جهان نما دل انسان کامل است
جام جهان نما دل انسان کامل است ادیب صابر : رباعیات
شماره ۸ - از فرقت دلبر دل ناشادم هست
از فرقت دلبر دل ناشادم هست مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۱۸ - گر چاره این تنگدلی باید کرد
گر چاره این تنگدلی باید کرد غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل سوم
چون هستی ذات حق معلوم شد و صفات وی و پاکی و تقدیس وی از چونی و چگونگی معلوم شد و تنزیه وی از اضافت با مکان معلوم شد و کلید همه معرفت نفس آدمی آمد، یک باب دیگر از معرفت ماند و آن معرفت پادشاهی راندن وی است در مملکت که چگونه است و بر چه وجه است و کار فرمودن وی ملایکه را و فرمانبرداری ملایکه وی را و راندن کارها بر دست ملایکه و فرستادن فرمان از آسمان به زمین و جنبانیدن آسمانها و ستارگان و در بستن کارهای اهل زمین به آسمانها و کلید ارزاق به آسمان حوالت کردن که این جمله چگونه است. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۱ - الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را
الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را الهامی کرمانشاهی : گزیدهٔ منظومهٔ «حسن منظر»
شمارهٔ ۳ - در منقبت گوید
ویژه ملک ممالک عشق واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۶ - ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش
ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۹۸ - یغما من و بخت و شادی وغم با هم
یغما من و بخت و شادی وغم با هم نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۴۰ - این قصیده در راه مکه معظمه بعد از غارت سارقان مذیل به مدح نواب محمد عزیز اعظم خان منظوم شده
کس به مشهد پروانه ام نماید راه
رباعی ۱۶۰ - دانستن علم دین شریعت باشد
دانستن علم دین شریعت باشد شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۹ - گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست
گر کشته شوم به تیغ عشقش غم نیست شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعه ۷۳ - صنع خدا نگر که به حکمت چگونه ساخت
صنع خدا نگر که به حکمت چگونه ساخت نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۴۲ - دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود
دل کز تو شد بریده کم از سنگ و رو نبود نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۲۴ - این کتاب به فرمان دابشلیم رای هند جمع شده
و دابشلیم رای هند که این جمع بفرمان او کرده اند، و بیدپای برهمن که مصنف اصل است از جمله او بوده است، سمت پادشاهی داشته است، و بدین کتاب کمال خر دو حصافت او میتوان شناخت و آن جادویها که بیدپای برهمن کرده ست در فراهم آوردن این مجموع و تلفیقات نغز عجیب و وضعهای نادر غریب که او را اتفاق افتاده ست ازان ظاهرتر است که هیچ تکلف را در ترکیب آن مجال وضعی تواند بود. چه هر که از خرد بهره ای دارد فضیلت آن بر وی پوشیده نگردد و آنکه از جمال عقل محجوبست خود بنزدیک اهل بصیرت معذور باشد. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست
گلِ بیرنگِ عشق چیدة ماست صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۴ - البدنه
بود بدنه از آن نفسی کنایت سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۳۸ - رفتن فرامرز به جنگ کناس دیو (و) کشته شدن کناس به دست فرامرز
چوشد هفته ای پهلو نامدار رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۳۲ - خلیفه سلطان مازندرانی
وهُوَ زبدة الفضلاء سید علاء الدین حسین. از جناب والد از اولاد میر بزرگ است که از اعاظم سادات عالی درجات آن مملکت است و از طرف والده از سادات شهرستان و خود داماد شاه عباس صفوی بوده و در عهد شاه عباس ثانی صدارت نموده. جناب علامه خوانساری آقاحسین طابَ ثراه تحصیل در خدمت آن جناب کرده، از تلامذهٔ ایشان بوده. غرض، از اکابر فضلاء و علمای عهد خود بوده، صفات ستوده داشت. در سنهٔ ۱۰۶۴ فوت شد. گاهی شعری میگفته. این رباعی از آن جناب است: مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۴ - ای رای رفعیت آسمان را
ای رای رفعیت آسمان را امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۰۰ - دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره
دریویِ میونْ بدیمه یک ستاره اسیری لاهیجی : ملحقات
شماره ۳ - جام جهان نما دل انسان کامل است
جام جهان نما دل انسان کامل است ادیب صابر : رباعیات
شماره ۸ - از فرقت دلبر دل ناشادم هست
از فرقت دلبر دل ناشادم هست مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۱۸ - گر چاره این تنگدلی باید کرد
گر چاره این تنگدلی باید کرد غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل سوم
چون هستی ذات حق معلوم شد و صفات وی و پاکی و تقدیس وی از چونی و چگونگی معلوم شد و تنزیه وی از اضافت با مکان معلوم شد و کلید همه معرفت نفس آدمی آمد، یک باب دیگر از معرفت ماند و آن معرفت پادشاهی راندن وی است در مملکت که چگونه است و بر چه وجه است و کار فرمودن وی ملایکه را و فرمانبرداری ملایکه وی را و راندن کارها بر دست ملایکه و فرستادن فرمان از آسمان به زمین و جنبانیدن آسمانها و ستارگان و در بستن کارهای اهل زمین به آسمانها و کلید ارزاق به آسمان حوالت کردن که این جمله چگونه است. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۱ - الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را
الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را الهامی کرمانشاهی : گزیدهٔ منظومهٔ «حسن منظر»
شمارهٔ ۳ - در منقبت گوید
ویژه ملک ممالک عشق واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۶ - ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش
ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۹۸ - یغما من و بخت و شادی وغم با هم
یغما من و بخت و شادی وغم با هم نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۴۰ - این قصیده در راه مکه معظمه بعد از غارت سارقان مذیل به مدح نواب محمد عزیز اعظم خان منظوم شده
کس به مشهد پروانه ام نماید راه
