واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶۲۵ - در کنار یار، از یار است دست ما تهی!
در کنار یار، از یار است دست ما تهی!
عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت خسروی که به استقبالش شهر را آراسته بودند و او فقط به آرایش زندانیان توجه کرد
خسروی می‌شد به شهر خویش باز
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۲۹ - دوش با خود ترانه می گفتم
دوش با خود ترانه می گفتم
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۵۴ - با ما ثقت الملک هم آوازی نیست
با ما ثقت الملک هم آوازی نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۸۱ - خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم
خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیم
عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳ - خیمه به محشر
طبل قیامت بکوفت آن ملک نفخ صور
سنایی غزنوی : الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب
حکایت - آن شنیدی که رفت نادانی
آن شنیدی که رفت نادانی
مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۰ - بس که می‌انگیخت آن مه شور و شر
بس که می‌اَنْگیخت آن مَهْ شور و شَر
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۰۲۹ - حرص اگر بر عطش غلو دارد
حرص اگر بر عطش غلو دارد
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۸۴ - عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای
عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۲۵ - تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۱۶ - مرغ دل در دام زلف دلبری افتاده باز
مرغ دل در دام زلف دلبری افتاده باز
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۶۹ - گر در وصل را گشاد دهیم
گر در وصل را گشاد دهیم
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۷۱ - چه خواهی کرد قرایی و طامات
چه خواهی کرد قرایی و طامات
ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۹۱ - چو زلف دوست بباید شبی سیاه و دراز
چو زلف دوست بباید شبی سیاه و دراز
مولوی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - از سرو مرا بوی بالای تو می‌آید
از سَرو مرا بویِ بالایِ تو می‌آید
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۷۲ - ای دهان تو قند و لب همه می
ای دهان تو قند و لب همه می
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۵۶ - از یار بد چه نقص، بخوش طینتان پاک؟
از یار بد چه نقص، بخوش طینتان پاک؟
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۹۴ - معطّرست دماغم ز بوی ِ یرلیکش
معطّرست دماغم ز بوی ِ یرلیکش
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۷۸ - بتی کز ویم رو به دیوانگی ست
بتی کز ویم رو به دیوانگی ست