رشیدالدین میبدی : ۹- سورة التوبة- مدنیة
۱۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ این مخاطبه با کعب مالک است که او در عفو جستن، خویشتن را عذر ننهاد چنان که منافقان، بلکه راست رفت باعتراف بجرم خویش، همچون دو یار خویش مراره و هلال. میگوید: اى شما که مؤمناناید از مثل این کار بپرهیزید و طریقت موافقت گزینید و خداى و رسول را بهمه حال، طاعت دار باشید که آنچه کردید سرانجام و عاقبت آن دیدید و وبال آن چشیدید. وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ ازین پس با صادقان باشید نه با منافقان یعنى با مهاجران غزا کنید و چون ایشان صادقان باشید. یقول اللَّه تعالى: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۵ - چون جان و دلم ملازمِ اوست
چون جان و دلم ملازمِ اوست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۶۷ - پیرانه سر ز دست بدادم عنانِ دل
پیرانه سر ز دست بدادم عنانِ دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۹۴ - ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش
ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۱۹ - اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۰۲ - مست من چون باده نوشی جرعه برمن بریز
مست من چون باده نوشی جرعه برمن بریز عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در مناقب حضرت امام حسن و امام حسین علیهما السلام
چه گویم مدح میر دین حسن را واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من
ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۰۷ - تا نسبت کرد اخوت شعر به من
تا نسبت کرد اخوت شعر به من حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳۵ - مرا که دست به روی خرد نهادم باز
مرا که دست به روی خرد نهادم باز رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳ - شوخی که تمام پای بستم او را
شوخی که تمام پای بستم او را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۵۶ - بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ
بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۲۳ - ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را
ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۱۷ - ای دوست مرا به دشمنان دادی تو
ای دوست مرا به دشمنان دادی تو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۹ - چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام میخیزد
چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام میخیزد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟
عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟ عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۸ - چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد
چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
بردن صبا نامۀ بلبل پیش گل وعاشق شدن او
پس صبا این بیتها بر لوح دل فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
وقتست که این طلسم دولاب اساس
۱۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ این مخاطبه با کعب مالک است که او در عفو جستن، خویشتن را عذر ننهاد چنان که منافقان، بلکه راست رفت باعتراف بجرم خویش، همچون دو یار خویش مراره و هلال. میگوید: اى شما که مؤمناناید از مثل این کار بپرهیزید و طریقت موافقت گزینید و خداى و رسول را بهمه حال، طاعت دار باشید که آنچه کردید سرانجام و عاقبت آن دیدید و وبال آن چشیدید. وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ ازین پس با صادقان باشید نه با منافقان یعنى با مهاجران غزا کنید و چون ایشان صادقان باشید. یقول اللَّه تعالى: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۵ - چون جان و دلم ملازمِ اوست
چون جان و دلم ملازمِ اوست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۶۷ - پیرانه سر ز دست بدادم عنانِ دل
پیرانه سر ز دست بدادم عنانِ دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۹۴ - ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش
ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۱۹ - اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۰۲ - مست من چون باده نوشی جرعه برمن بریز
مست من چون باده نوشی جرعه برمن بریز عطار نیشابوری : هیلاج نامه
در مناقب حضرت امام حسن و امام حسین علیهما السلام
چه گویم مدح میر دین حسن را واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من
ای گل، تو بی علاقه به دنیا شدی و من ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۴۹ - بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ
بشکفت برچمن گل عذرا عذار سرخ مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۰۷ - تا نسبت کرد اخوت شعر به من
تا نسبت کرد اخوت شعر به من حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳۵ - مرا که دست به روی خرد نهادم باز
مرا که دست به روی خرد نهادم باز رضیالدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۳ - شوخی که تمام پای بستم او را
شوخی که تمام پای بستم او را کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۵۶ - بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ
بار بنشست به مجلس بنشانید چراغ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۲۳ - ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را
ظلم از دل وز دین ببرد نیرو را قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۱۱۷ - ای دوست مرا به دشمنان دادی تو
ای دوست مرا به دشمنان دادی تو بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۳۹ - چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام میخیزد
چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام میخیزد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟
عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟ عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۸ - چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد
چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
بردن صبا نامۀ بلبل پیش گل وعاشق شدن او
پس صبا این بیتها بر لوح دل فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
وقتست که این طلسم دولاب اساس
