خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن به توصیف صحنهای عاشقانه و غمگین میپردازد که در آن پرستو به جفت خود بوسه میزند و شاعر با حسرت از دیدار نکردن معشوق خود سخن میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
سفر
سحر خندد به نور زرد فانوس
پرستویی دهد بر جفت خود، بوس
نگاهم میدود بر سینهٔ راه
تو را دیگر نخواهم دید... افسوس
پرستویی دهد بر جفت خود، بوس
نگاهم میدود بر سینهٔ راه
تو را دیگر نخواهم دید... افسوس
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دریای درد
گوهر بعدی:غبار بیابان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.