رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۹۸ - هم در ستایش ملک اتسز
منت خدای را، که باقبال شهریار سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۵۵ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن
چو دیدش فرامرز کان فره مند مولوی : غزلیات
غزل ۷۷۰ - همه را بیازمودم ز تو خوش ترم نیامد
همه را بیازمودم زِ تو خوش تَرَم نَیامَد سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
حکایت زورآزمای تنگدست
یکی مشت زن بخت روزی نداشت اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۳ - ابناء زمانه سخت نامعلومند
ابناء زمانه سخت نامعلومند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۰۶ - آخر دور ظلم و بیدادست
آخر دور ظلم و بیدادست بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۹۷ - منت که باز شد گرهی از جبین تو
منت که باز شد گرهی از جبین تو خاقانی : غزلیات
غزل ۱۶۱ - خار غم تو گل طرب دارد
خار غم تو گل طرب دارد انوری : رباعیات
رباعی ۶۴ - تا خرمن آز را دلت پیمانهست
تا خرمن آز را دلت پیمانهست خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۱۰
دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست، شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۲ - گر چه زخمی رسیده است بر پایم
گر چه زخمی رسیده است بر پایم عبدالقهّار عاصی : غزلها
مگو
مگو که باغ کجا رفت و آشیانه چه شد سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۶۲ - در بیان آنکه چون ولد از قیل و قال عقلی و نقلی بگذشت جان او چون دریا بجوش آمد و امواج سخن از دل او جوشیدن گرفت
لب ببستم ز گفتگوی تمام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۴۷ - تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم
تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۲ - از ما پیام وصل تهیکرد جای ما
از ما پیام وصل تهیکرد جای ما مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۲ - به حریفان بنشین، خواب مرو
به حَریفان بِنِشین، خواب مَرو مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۵۱ - گر لب او شکند نرخ شکر میرسدش
گَر لبِ او شِکَنَد نرخِ شِکَر میرَسَدَش سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۲ - نیلوفر و لاله هر دو بیهیچ سبب
نیلوفر و لاله هر دو بیهیچ سبب جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰۳ - من اندر کار عشقش چند کوشم
من اندر کار عشقش چند کوشم رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۲۳ - خاک کف پای رودکی نسزی تو
خاک کف پای رودکی نسزی تو
شمارهٔ ۹۸ - هم در ستایش ملک اتسز
منت خدای را، که باقبال شهریار سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۵۵ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن
چو دیدش فرامرز کان فره مند مولوی : غزلیات
غزل ۷۷۰ - همه را بیازمودم ز تو خوش ترم نیامد
همه را بیازمودم زِ تو خوش تَرَم نَیامَد سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
حکایت زورآزمای تنگدست
یکی مشت زن بخت روزی نداشت اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۳ - ابناء زمانه سخت نامعلومند
ابناء زمانه سخت نامعلومند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۰۶ - آخر دور ظلم و بیدادست
آخر دور ظلم و بیدادست بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۹۷ - منت که باز شد گرهی از جبین تو
منت که باز شد گرهی از جبین تو خاقانی : غزلیات
غزل ۱۶۱ - خار غم تو گل طرب دارد
خار غم تو گل طرب دارد انوری : رباعیات
رباعی ۶۴ - تا خرمن آز را دلت پیمانهست
تا خرمن آز را دلت پیمانهست خیام : راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۱۰
دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست، شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۲ - گر چه زخمی رسیده است بر پایم
گر چه زخمی رسیده است بر پایم عبدالقهّار عاصی : غزلها
مگو
مگو که باغ کجا رفت و آشیانه چه شد سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۶۲ - در بیان آنکه چون ولد از قیل و قال عقلی و نقلی بگذشت جان او چون دریا بجوش آمد و امواج سخن از دل او جوشیدن گرفت
لب ببستم ز گفتگوی تمام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۴۷ - تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم
تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۲ - از ما پیام وصل تهیکرد جای ما
از ما پیام وصل تهیکرد جای ما مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۲ - به حریفان بنشین، خواب مرو
به حَریفان بِنِشین، خواب مَرو مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۵۱ - گر لب او شکند نرخ شکر میرسدش
گَر لبِ او شِکَنَد نرخِ شِکَر میرَسَدَش سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۲ - نیلوفر و لاله هر دو بیهیچ سبب
نیلوفر و لاله هر دو بیهیچ سبب جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰۳ - من اندر کار عشقش چند کوشم
من اندر کار عشقش چند کوشم رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۲۳ - خاک کف پای رودکی نسزی تو
خاک کف پای رودکی نسزی تو
