خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و از رنجهایی که به خاطر این عشق متحمل شده است. او از معشوق میخواهد که به او توجه کند و از جفا و آزار دست بردارد. شاعر خود را بندهای وفادار و هواخواه معشوق میداند و از او میخواهد که به او مهربانی کند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد.
شماره ۳۰ - با رخت ای دلبر عیار یار
با رخت ای دلبر عیار یار
نیست مرا نیز به گل کار کار ۱
تا رخ گلنار تو رخشنده گشت
بر دل من ریخته گلنار نار ۲
چشم تو خونخواره و هر جادویی
مانده از آن چشمک خونخوار خوار ۳
بنده وفادار و هواخواه تست
بنده هواخواه و وفادار دار ۴
داد کن ای کودک و بردار جور
منبر پیش آور و بردار دار ۵
ای تو دلآزار و من آزردهدل
دل شده ز آزار دل آزار، زار ۶
گردل من باز ببخشی به من
جور مکن لشکر تیمار مار ۷
نیست مرا نیز به گل کار کار ۱
تا رخ گلنار تو رخشنده گشت
بر دل من ریخته گلنار نار ۲
چشم تو خونخواره و هر جادویی
مانده از آن چشمک خونخوار خوار ۳
بنده وفادار و هواخواه تست
بنده هواخواه و وفادار دار ۴
داد کن ای کودک و بردار جور
منبر پیش آور و بردار دار ۵
ای تو دلآزار و من آزردهدل
دل شده ز آزار دل آزار، زار ۶
گردل من باز ببخشی به من
جور مکن لشکر تیمار مار ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۹ - در وصف بهار و مدح خواجه علیبن محمد
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - به دهقان کدیور گفت انگور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.