در این متن شاعر از زیباییهای طبیعت و احساسات عاشقانه سخن میگوید. او به توصیف صحنهای پرداخته که در آن عاشق، نقش معشوق را بر گلشن میزند و با نوای دف، دلها به وجد میآید. هر نفسی هزاران نقش بر روی زده میشود که نشاندهنده عمق احساسات و زیباییهای بیپایان است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۱۹۷۹ - هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی
صد نقش تو بر گلشن خوشبوی زنی ۱
چون دف دل ما سماع آنگاه کند
کش هر نفسی هزار بر روی زنی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.