خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که ابتدا هر بخشی از خاک را مانند ماه زیبا کردی، سپس ماه را همراه شاه نمودی، اما در پایان از جدایی هر دو آه کشیدی و از آن آه راهی به سوی خود گشودی. این متن به زیبایی‌های طبیعت، عشق و اندوه ناشی از فراق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوع فراق و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۹۷۸ - هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
وانگه مه را قرین شاهی کردی ۱
آخر ز فراق هر دو آهی کردی
زان آه بسوی خویش راهی کردی ۲
وانگه مه را قرین شاهی کردی ۱
آخر ز فراق هر دو آهی کردی
زان آه بسوی خویش راهی کردی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۷۷ - وقف است مرا عمر در این مشتاقی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۷۹ - هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
