این شعر از عشق و اشتیاق سخن میگوید و با اشاره به داستان یوسف و یعقوب، احساسات عاشقانه و انتظار را بیان میکند. شاعر خود را به یعقوب تشبیه میکند که در انتظار یوسف (معشوق) است و از نابینایی چشمها در غیاب معشوق گلایه دارد.
مفاهیم عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به داستانهای قرآنی مانند یوسف و یعقوب نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آگاهی مذهبی است.
رباعی ۱۹۸۰ - هر روز ز عاشقی و شیرین رائی
مر عاشق را پیرهنی فرمائی ۱
ای یوسف روزگار ما یعقوبیم
پیراهن تست چشم را بینائی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.