عطار نیشابوری : دفتر اول
در اسرارِ نفس مردم و نمود عشق بهر نوع فرماید
نفس با من همی گوید نهانی ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۱۳ - زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی
زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی خیام : از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
رباعی ۳۰
* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند، سعیدا : رباعیات
شماره ۱۲۷ - زینهار که کارها به خود آسان کن
زینهار که کارها به خود آسان کن بابافغانی : مفردات
شماره ۳۹ - ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن
ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۷۹۱ - آزادگی، غبار در و بام خانه نیست
آزادگی، غبار در و بام خانه نیست ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۵ - حکایت آن صوفی که در حال وجد خود را بر امردی افکند
صوفیان را حلقه ای در ذکر بود دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۳۰ - ز دو چیز گیرند مر مملکت را
ز دو چیز گیرند مر مملکت را واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۳ - صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو
صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۱۰ - به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم
به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - در مدح شمس‌الدین حسین علکانی
تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۱۲ - مصفا تا نمی گردد، ز تن جان بر نمی آید
مصفا تا نمی گردد، ز تن جان بر نمی آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۳ - هر که خار آرزو در دیده دل بشکند
هر که خار آرزو در دیده دل بشکند سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۳۶ - خلخی بغم خلخ و اندیشه غز
خلخی بغم خلخ و اندیشه غز اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۳۳ - نصیحت کردن کافور شمع را
شنیدند آن دو تن چون قصه شمع جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۰۴ - حاش لله که مرا جز تو بود دلداری
حاش لله که مرا جز تو بود دلداری قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۳۶ - دارد به من اتحاد، یار از من بیش
دارد به من اتحاد، یار از من بیش حافظ : غزلیات
غزل ۲۲۹ - بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد
بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۴۵ - هر کس که نشان آن لب و دندان دید
هر کس که نشان آن لب و دندان دید فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - آنانکه بپا بنای هستی دارند
آنانکه بپا بنای هستی دارند
در اسرارِ نفس مردم و نمود عشق بهر نوع فرماید
نفس با من همی گوید نهانی ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۱۳ - زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی
زلف مشکین بر بنا گوش چو سیم افکنده ئی خیام : از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
رباعی ۳۰
* تا خاکِ مرا به قالب آمیخته‌اند، سعیدا : رباعیات
شماره ۱۲۷ - زینهار که کارها به خود آسان کن
زینهار که کارها به خود آسان کن بابافغانی : مفردات
شماره ۳۹ - ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن
ز تو چونکه بیوفایی چه خوشست دور بودن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۷۹۱ - آزادگی، غبار در و بام خانه نیست
آزادگی، غبار در و بام خانه نیست ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۵ - حکایت آن صوفی که در حال وجد خود را بر امردی افکند
صوفیان را حلقه ای در ذکر بود دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۳۰ - ز دو چیز گیرند مر مملکت را
ز دو چیز گیرند مر مملکت را واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۳ - صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو
صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۱۰ - به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم
به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - در مدح شمس‌الدین حسین علکانی
تمام گشت و مزین شد این خجسته مکان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۱۲ - مصفا تا نمی گردد، ز تن جان بر نمی آید
مصفا تا نمی گردد، ز تن جان بر نمی آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷۳ - هر که خار آرزو در دیده دل بشکند
هر که خار آرزو در دیده دل بشکند سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۳۶ - خلخی بغم خلخ و اندیشه غز
خلخی بغم خلخ و اندیشه غز اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۳۳ - نصیحت کردن کافور شمع را
شنیدند آن دو تن چون قصه شمع جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۰۴ - حاش لله که مرا جز تو بود دلداری
حاش لله که مرا جز تو بود دلداری قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۳۶ - دارد به من اتحاد، یار از من بیش
دارد به من اتحاد، یار از من بیش حافظ : غزلیات
غزل ۲۲۹ - بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد
بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد جمال‌الدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۴۵ - هر کس که نشان آن لب و دندان دید
هر کس که نشان آن لب و دندان دید فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - آنانکه بپا بنای هستی دارند
آنانکه بپا بنای هستی دارند