صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۳۴ - شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن
شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟
کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟ خاقانی : قطعات
شماره ۱۶۹ - دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
دور کمال پانصد هجرت شناس و بس اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۵۴ - ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی
ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۴۰ - منم آن مفلسی که کیسهٔ من
منم آن مفلسی که کیسهٔ من عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۹ - میپنداری که حق هویدا گردد
میپنداری که حق هویدا گردد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۰۳ - می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم
می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۴۲ - گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند
گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۱۹ - جایی که درو نه شیب ونه بالا بود
جایی که درو نه شیب ونه بالا بود اسدی توسی : گرشاسپ‌نامه
صفت بت معلق در هوا
هـــم از ره دگـــر شـــهــری آمـــد بـــه پــیــش کوهی : غزلیات
شماره ۸۴ - به قامت گلرخان سرو روانند
به قامت گلرخان سرو روانند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۷۹ - هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد
هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد. فضولی : مقطعات
شماره ۴۴ - دی کرد التماس ز من پاک گوهری
دی کرد التماس ز من پاک گوهری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۷ - در بیخودی گذشت زمان شباب من
در بیخودی گذشت زمان شباب من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۹ - از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید
از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۵ - دل رمیده ما از نظاره در پیش است
دل رمیده ما از نظاره در پیش است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۱۵ - تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت
تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۲۴ - خایگان تو چو کابیله شدست
خایگان تو چو کابیله شدست فردوسی : سهراب
بخش ۱۰ - گرازان بدرگاه شاه آمدند
گرازان بدرگاه شاه آمدند
غزل ۶۳۳۴ - شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن
شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟
کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟ خاقانی : قطعات
شماره ۱۶۹ - دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
دور کمال پانصد هجرت شناس و بس اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۵۴ - ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی
ای دل چو تو از دامن حُسن آویزی سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۴۰ - منم آن مفلسی که کیسهٔ من
منم آن مفلسی که کیسهٔ من عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۹ - میپنداری که حق هویدا گردد
میپنداری که حق هویدا گردد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۰۳ - می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم
می ننوشم تشنه خون تحمل نیستم عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۴۲ - گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند
گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۱۹ - جایی که درو نه شیب ونه بالا بود
جایی که درو نه شیب ونه بالا بود اسدی توسی : گرشاسپ‌نامه
صفت بت معلق در هوا
هـــم از ره دگـــر شـــهــری آمـــد بـــه پــیــش کوهی : غزلیات
شماره ۸۴ - به قامت گلرخان سرو روانند
به قامت گلرخان سرو روانند اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۷۹ - هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد
هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد. فضولی : مقطعات
شماره ۴۴ - دی کرد التماس ز من پاک گوهری
دی کرد التماس ز من پاک گوهری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۷ - در بیخودی گذشت زمان شباب من
در بیخودی گذشت زمان شباب من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۹ - از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید
از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۵ - دل رمیده ما از نظاره در پیش است
دل رمیده ما از نظاره در پیش است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۱۵ - تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت
تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۲۴ - خایگان تو چو کابیله شدست
خایگان تو چو کابیله شدست فردوسی : سهراب
بخش ۱۰ - گرازان بدرگاه شاه آمدند
گرازان بدرگاه شاه آمدند