سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۷۵ - ای دل چو بلبل از پی آن بی وفا مرو
ای دل چو بلبل از پی آن بی وفا مرو طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - رحمی، رحمی که از کنارم
رحمی، رحمی که از کنارم نسیمی : غزلیات
شماره ۸ - آنچه پیش است اگر جمله بدانید شما
آنچه پیش است اگر جمله بدانید شما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۸۷ - شکیب شیرازی رحمة اللّه علیه
نامش مولانا محمد علی. چون پدرش شمشیرساز و کاردگر بوده. به محمدعلی سکاکی شهرت نموده. تحصیل علوم معقول در خدمت علامه مسیحایی فسایی کرده و در جوانی جامع علوم آمده مدرس مدارس گردید و به خدمت جمعی از ارباب باطن رسید. غالباً طریقهٔ سلسلهٔ علیّهٔ ذهبیه کبرویه داشت و متلبس به لباس فقر بوده. بالاخره در استیلای افاغنه در شیراز زخمی منکر یافت و دیرگاهی در خون طپان و به کلمهٔ طیبه رطب اللسان بود. عاقبت ذکرش به مذکور انجامید. مثنوی در فتوحات شاه سلطان حسین صفوی منظوم کرده. شصت سال عمر یافته. این چند بیت از اوست: اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۶ - تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام
آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۹۷ - ندارم دل که دل بردارم از تو
ندارم دل که دل بردارم از تو سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۲۸ - رجوع ولد بقونیه در رکاب شمس الدین
بازگشت از دمشق جانب روم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۷ - معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند
معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۶۴ - مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد
مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۵ - هرچند که از یار جز آزار ندیدم
هرچند که از یار جز آزار ندیدم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۳۰۶ - میخانه سرای عاشقان است
میخانه سرای عاشقان است خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - آنکه رحمی نیست بر حال منش
آنکه رحمی نیست بر حال منش حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۶ - آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۶۳ - مرا به زخم زبان روزگار می گذرد
مرا به زخم زبان روزگار می گذرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶ - پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس
پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد
بیچاره دلم زبون گردون باشد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
در عشق تو ترک سره چه باشد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۵ - دل گر لمعات اختر خود داند
دل گر لمعات اختر خود داند اقبال لاهوری : پیام مشرق
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟
شماره ۴۷۵ - ای دل چو بلبل از پی آن بی وفا مرو
ای دل چو بلبل از پی آن بی وفا مرو طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - رحمی، رحمی که از کنارم
رحمی، رحمی که از کنارم نسیمی : غزلیات
شماره ۸ - آنچه پیش است اگر جمله بدانید شما
آنچه پیش است اگر جمله بدانید شما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۸۷ - شکیب شیرازی رحمة اللّه علیه
نامش مولانا محمد علی. چون پدرش شمشیرساز و کاردگر بوده. به محمدعلی سکاکی شهرت نموده. تحصیل علوم معقول در خدمت علامه مسیحایی فسایی کرده و در جوانی جامع علوم آمده مدرس مدارس گردید و به خدمت جمعی از ارباب باطن رسید. غالباً طریقهٔ سلسلهٔ علیّهٔ ذهبیه کبرویه داشت و متلبس به لباس فقر بوده. بالاخره در استیلای افاغنه در شیراز زخمی منکر یافت و دیرگاهی در خون طپان و به کلمهٔ طیبه رطب اللسان بود. عاقبت ذکرش به مذکور انجامید. مثنوی در فتوحات شاه سلطان حسین صفوی منظوم کرده. شصت سال عمر یافته. این چند بیت از اوست: اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۶ - تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو
تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از تو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۷ - آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام
آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۹۷ - ندارم دل که دل بردارم از تو
ندارم دل که دل بردارم از تو سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۲۸ - رجوع ولد بقونیه در رکاب شمس الدین
بازگشت از دمشق جانب روم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۷ - معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند
معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۶۴ - مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد
مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۹۵ - هرچند که از یار جز آزار ندیدم
هرچند که از یار جز آزار ندیدم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۳۰۶ - میخانه سرای عاشقان است
میخانه سرای عاشقان است خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - آنکه رحمی نیست بر حال منش
آنکه رحمی نیست بر حال منش حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۶ - آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۶۳ - مرا به زخم زبان روزگار می گذرد
مرا به زخم زبان روزگار می گذرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶ - پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس
پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد
بیچاره دلم زبون گردون باشد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
در عشق تو ترک سره چه باشد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۵ - دل گر لمعات اختر خود داند
دل گر لمعات اختر خود داند اقبال لاهوری : پیام مشرق
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟