فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۰۰ - ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود
ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحکایه و التمثیل
سخن بشنو ز سلطان طریقت عطار نیشابوری : دفتر دوم
پرسش از بایزید بسطامی که حق را کجا توان دید (ادامه)
خدا کن بود او در بود خود باز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۴ - آه به درد عجز هم کوشش ما نمی‌رسد
آه به درد عجز هم کوشش ما نمی‌رسد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۴۱ - به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد
به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد ساختار و قالب‌های شعری : قالب های شعر کهن فارسی
قطعه
شعری است حداقل دو بیت كه فقط مصراع های زوج هم قافیه اند. قطعه دارای وحدت موضوعی است و موضوع آن معمولا مطالب اخلاقی، اجتماعی، تعلیمی، مدح و هجو است. قطعه در تمام دوره ها در شعر فارسی رواج داشته است. انوری در قرن 6، سعدی در گلستان، پروین اعتصامی (معاصر) از قطعه سرایان معروفند. آرایش قافیه در قطعه --------- -----------* --------- -----------* خلید خار درشتی به پای طفلی خرد به هم برآمد و از پویه بازماند و گریست بگفت مادرش این رنج اولین قدم است ز خار حادثه تیه وجود خالی نیست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۴ - شرم‌قصورم از سخن، شکوه‌اعتبار برد
شرم‌قصورم از سخن، شکوه‌اعتبار برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۴۰ - پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت
پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۶ - داستان آن عاشق کی با معشوق خود برمی‌شمرد خدمتها و وفاهای خود را و شبهای دراز تتجافی جنوبهم عن المضاجع را و بی‌نوایی و جگر تشنگی روزهای دراز را و می‌گفت کی من جزین خدمت نمی‌دانم اگر خدمت دیگر هست مرا ارشاد کن کی هر چه فرمایی منقادم اگر در آتش رفتن است چون خلیل علیه‌السلام و اگر در دهان نهنگ دریا فتادنست چون یونس علیه‌السلام و اگر هفتاد بار کشته شدن است چون جرجیس علیه‌السلام و اگر از گریه نابینا شدن است چون شعیب علیه‌السلام و وفا و جانبازی انبیا را علیهم‌السلام شمار نیست و جواب گفتن معشوق او را
آن یکی عاشق به پیشِ یارِ خود شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۶۱ - دل به دلبر دادم و جان بر سرش
دل به دلبر دادم و جان بر سرش ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۵۸ - ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان
ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۴۰ - ترسم که شبی سحر دعائی بکنم
ترسم که شبی سحر دعائی بکنم اقبال لاهوری : اسرار خودی
حکایت شیخ و برهمن و مکالمه گنگ و هماله در معنی اینکه تسلسل حیات ملیه از محکم گرفتن روایات مخصوصه ملیه می باشد
در بنارس برهمندی محترم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۳۱۱ - سر خوش آن نرگس مستانه‌ایم
سر خوش آن نرگس مستانه‌ایم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۵ - بی پا و سران دشت خون آشامی
بی پا و سران دشت خون آشامی خاقانی : رباعیات
شماره ۶۳ - تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست
تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فی رؤیا الصنّاعین
مرد طبّاخ نعمت بسیار فردوسی : داستان هفتخوان اسفندیار
بخش ۹ - وز انجا بیامد به پرده‌سرای
وز انجا بیامد به پرده‌سرای فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۹ - عشقت ره و رهنماست ای فیض
عشقت ره و رهنماست ای فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۷۳ - بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب
بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب
غزل ۴۰۰ - ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود
ای دل مخواه کام که حاصل نمیشود عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحکایه و التمثیل
سخن بشنو ز سلطان طریقت عطار نیشابوری : دفتر دوم
پرسش از بایزید بسطامی که حق را کجا توان دید (ادامه)
خدا کن بود او در بود خود باز بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۴ - آه به درد عجز هم کوشش ما نمی‌رسد
آه به درد عجز هم کوشش ما نمی‌رسد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۴۱ - به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد
به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد ساختار و قالب‌های شعری : قالب های شعر کهن فارسی
قطعه
شعری است حداقل دو بیت كه فقط مصراع های زوج هم قافیه اند. قطعه دارای وحدت موضوعی است و موضوع آن معمولا مطالب اخلاقی، اجتماعی، تعلیمی، مدح و هجو است. قطعه در تمام دوره ها در شعر فارسی رواج داشته است. انوری در قرن 6، سعدی در گلستان، پروین اعتصامی (معاصر) از قطعه سرایان معروفند. آرایش قافیه در قطعه --------- -----------* --------- -----------* خلید خار درشتی به پای طفلی خرد به هم برآمد و از پویه بازماند و گریست بگفت مادرش این رنج اولین قدم است ز خار حادثه تیه وجود خالی نیست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۴ - شرم‌قصورم از سخن، شکوه‌اعتبار برد
شرم‌قصورم از سخن، شکوه‌اعتبار برد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۴۰ - پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت
پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفت مولوی : دفتر پنجم
بخش ۵۶ - داستان آن عاشق کی با معشوق خود برمی‌شمرد خدمتها و وفاهای خود را و شبهای دراز تتجافی جنوبهم عن المضاجع را و بی‌نوایی و جگر تشنگی روزهای دراز را و می‌گفت کی من جزین خدمت نمی‌دانم اگر خدمت دیگر هست مرا ارشاد کن کی هر چه فرمایی منقادم اگر در آتش رفتن است چون خلیل علیه‌السلام و اگر در دهان نهنگ دریا فتادنست چون یونس علیه‌السلام و اگر هفتاد بار کشته شدن است چون جرجیس علیه‌السلام و اگر از گریه نابینا شدن است چون شعیب علیه‌السلام و وفا و جانبازی انبیا را علیهم‌السلام شمار نیست و جواب گفتن معشوق او را
آن یکی عاشق به پیشِ یارِ خود شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۹۶۱ - دل به دلبر دادم و جان بر سرش
دل به دلبر دادم و جان بر سرش ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شماره ۵۸ - ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان
ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۴۰ - ترسم که شبی سحر دعائی بکنم
ترسم که شبی سحر دعائی بکنم اقبال لاهوری : اسرار خودی
حکایت شیخ و برهمن و مکالمه گنگ و هماله در معنی اینکه تسلسل حیات ملیه از محکم گرفتن روایات مخصوصه ملیه می باشد
در بنارس برهمندی محترم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۳۱۱ - سر خوش آن نرگس مستانه‌ایم
سر خوش آن نرگس مستانه‌ایم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۷۵ - بی پا و سران دشت خون آشامی
بی پا و سران دشت خون آشامی خاقانی : رباعیات
شماره ۶۳ - تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست
تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فی رؤیا الصنّاعین
مرد طبّاخ نعمت بسیار فردوسی : داستان هفتخوان اسفندیار
بخش ۹ - وز انجا بیامد به پرده‌سرای
وز انجا بیامد به پرده‌سرای فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۹ - عشقت ره و رهنماست ای فیض
عشقت ره و رهنماست ای فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۷۳ - بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب
بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتاب