فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۷۶ - دلا موافق آن زلف عنبرافشان باش
دلا موافق آن زلف عنبرافشان باش
عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت پادشاه هندوان که اسیر محمود گشت و مسلمان شد
هندوان را پادشاهی بود پیر
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۸۳ - در هجا
گر اندک صلتی بخشد امیرت
عطار نیشابوری : باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
شماره ۲۴ - چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست
چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۵ - خط آوردی و ننوشتی برات مطلب ما را
خط آوردی و ننوشتی برات مطلب ما را
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - بستهٔ زلف تو شوریده سرانند هنوز
بستهٔ زلف تو شوریده سرانند هنوز
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۴ - جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را
جز پیش ما مخوانید افسانهٔ فنا را
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۹۳ - ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
حافظ : غزلیات
غزل ۶ - به ملازمان سلطان که رساند این دعا را
به مُلازِمانِ سلطان، که رساند این دعا را؟
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۳ - پریشان نسخه‌کرد اجزای مژگان تر ما را
پریشان نسخه‌کرد اجزای مژگان تر ما را
رودکی : رباعیات
رباعی ۳۸ - نارفته به شاهراه وصلت گامی
نارفته به شاهراه وصلت گامی
مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۲۱ - رسیدن آن شخص به مصر و شب بیرون آمدن به کوی از بهر شبکوکی و گدایی و گرفتن عسس او را و مراد اوحاصل شدن از عسس بعد از خوردن زخم بسیار و عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم و قوله تعالی سیجعل الله بعد عسر یسرا و قوله علیه‌السلام اشتدی ازمة تنفرجی و جمیع القرآن و الکتب المنزلة فی تقریر هذا
ناگهانی خود عَسَس او را گرفت
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۴۷ - خاک رخسارش که دل در پیچ و تاب انداخته است
خاک رخسارش که دل در پیچ و تاب انداخته است
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۲ - به رنگ غنچه سودای خطت پیچیده دلها را
به رنگ غنچه سودای خطت پیچیده دلها را
رودکی : رباعیات
رباعی ۳۷ - با داده قناعت کن و با داد بزی
با داده قناعت کن و با داد بزی
سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - پند و موعظة
توانگری نه به مالست پیش اهل کمال
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۲۶ - در راه تو مردانند از خویش نهان مانده
در راه تو مردانند از خویش نهان مانده
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۳۰ - نشد دراین درسگاه عبرت به‌فهم چندین رساله پیدا
نشد دراین درسگاه عبرت به‌فهم چندین رساله پیدا
رودکی : رباعیات
رباعی ۳۶ - دل سیر نگرددت ز بیدادگری
دل سیر نگرددت ز بیدادگری
شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودن
آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن