خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن احساس غم و اندوه خود را بیان می‌کند و از دوری و فراق شکایت دارد. او اصفهان را مانند کوهی سنگین و کاشان را مانند کاهی سبک توصیف می‌کند و از دلتنگی و گریه‌هایش در صبح و شام می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۸ - چون کوه گران نمود اصفاهانم
چون کوه گران نمود اصفاهانم
چون کاهی کرد دوری کاشانم ۱
هر صبحدمی چو شامگه دلتنگم
هر شامگهی چو صبحدم گریانم ۲
چون کاهی کرد دوری کاشانم ۱
هر صبحدمی چو شامگه دلتنگم
هر شامگهی چو صبحدم گریانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - ای درد و غم تو راحت جان و تنم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - گویم که دری زوصل اگر باز کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
