صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۶۳ - مرا به زخم زبان روزگار می گذرد
مرا به زخم زبان روزگار می گذرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶ - پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس
پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد
بیچاره دلم زبون گردون باشد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
در عشق تو ترک سره چه باشد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۵ - دل گر لمعات اختر خود داند
دل گر لمعات اختر خود داند اقبال لاهوری : پیام مشرق
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۸۳ - شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است
شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۸ - هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۵ - گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود
گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود نسیمی : اضافات
شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۷ - بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم
بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۰ - فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۶ - السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من
السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۵۴ - حسنی چو دعا به سر فرازی
حسنی چو دعا به سر فرازی سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۴ - طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند
طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند و منفذِ کاروان بسته، و رعیّتِ بُلْدان از مَکایدِ ایشان مرعوب و لشکرِ سلطان مغلوب. به‌حکمِ آنکه مَلاذی مَنیع از قلّهٔ کوهی گرفته بودند و مَلجأ و مأوای خود ساخته. مدبّرانِ ممالک آن طرف در دفعِ مضرّت ایشان مشاورت همی‌کردند که اگر این طایفه هم برین نَسَق روزگاری مداومت نمایند مقاومت ممتنع گردد. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۳ - از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را
از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۷ - برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۸۵ - در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش
در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش
غزل ۳۷۶۳ - مرا به زخم زبان روزگار می گذرد
مرا به زخم زبان روزگار می گذرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۶ - پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس
پیر شدی گوژ پشت دل بکش از دست نفس جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد
بیچاره دلم زبون گردون باشد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۹۴ - در عشق تو ترک سره چه باشد
در عشق تو ترک سره چه باشد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۵ - دل گر لمعات اختر خود داند
دل گر لمعات اختر خود داند اقبال لاهوری : پیام مشرق
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟
ز رازی معنی قرآن چه پرسی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۸۳ - شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است
شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است ملک‌الشعرای بهار : دل مادر
افکندن مادر به وادی‌السباع
شد سوار شتر آن کهنه حریف عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۸ - هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
هر جان که به نور قدس پیش اندیش است عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۵ - گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود
گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود نسیمی : اضافات
شماره ۱۱ - ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل
ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۷ - بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم
بزم رقصی زان نگار سیمبر می خواستیم فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۸۰ - فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۶۶ - السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من
السلام ای باغ رویت «جنت المأوا» ی من جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۵۴ - حسنی چو دعا به سر فرازی
حسنی چو دعا به سر فرازی سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۴ - طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند
طایفهٔ دزدانِ عرب بر سرِ کوهی نشسته بودند و منفذِ کاروان بسته، و رعیّتِ بُلْدان از مَکایدِ ایشان مرعوب و لشکرِ سلطان مغلوب. به‌حکمِ آنکه مَلاذی مَنیع از قلّهٔ کوهی گرفته بودند و مَلجأ و مأوای خود ساخته. مدبّرانِ ممالک آن طرف در دفعِ مضرّت ایشان مشاورت همی‌کردند که اگر این طایفه هم برین نَسَق روزگاری مداومت نمایند مقاومت ممتنع گردد. طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴۳ - از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را
از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۷ - برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن
برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۸۵ - در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش
در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش