مولانا محمد علی، معروف به سکاکی، فرزند یک شمشیرساز بود. او علوم معقول را نزد علامه مسیحایی فسایی آموخت و در جوانی به مقام استادی رسید. او از پیروان طریقهٔ ذهبیه کبرویه بود و لباس فقر می‌پوشید. در دوران حمله افغان‌ها به شیراز، زخمی شد و پس از مدتی درگذشت. او مثنوی‌ای در فتوحات شاه سلطان حسین صفوی سرود و 60 سال عمر کرد. چند بیت از اشعار او نیز در متن آمده است.
متن شامل مفاهیم عرفانی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به وقایع تاریخی مانند حمله افغان‌ها و مفاهیم عمیق عرفانی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
بخش ۸۷ - شکیب شیرازی رحمة اللّه علیه
مِنْاشعاره ۲
دو عالم را جزای قاتل من ده خدای من
که بس باشد همین ذوق شهادت خون بهای من ۳
چو نفی نفی اثبات است از کشتن نمی‌ترسم
بقای من چوشمع کشته باشد در فنای من ۴
گذشتن از شراب دهر نبود پیش من مشکل
کز آب هفت دریا تر نگردد پشتِ پای من ۵
بدن مصروهوا فرعون و هامان نفس و من موسی
خیال وهم‌ها سحر و دلیلِ من عصایِ من ۶
چونور و سایه می‌خواهد دلم تا متصل باشد
سرمن در کنار او، سرِ او در کنارِ من ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
